در فرض سؤال تا اطمینان به انجام عمل توسط اجیر پیدا نکنید، ذمۀ شما (اگر پسر بزرگ هستید) فارغ نشده است.

اشکال ندارد.

هنگامی که نمازگزار در سجده مشغول ذکر گفتن نیست، اگر غیر از پیشانی، اعضای دیگر را از زمین بردارد و دوباره بگذارد، اشکال ندارد و در حال گفتن ذکر، اگر غیر از پیشانی، سایر اعضاء را سهواً از زمین بردارد، باید دوباره بر زمین بگذارد و ذکر را بگوید.

در فرض سؤال با توجه به اهتمام خود شما که مقید هستید، شروع این پیوند مقدس با گناه و معصیت الهی همراه نباشد، برنامه آرایشگاه را طوری تنظیم کنید که بتوانید با وضو، نماز های ظهر و عصر و مغرب و عشا را بخوانید و موارد مذکور مجوز تیمم نیست.

نسبت به شروع سفر تا زمانی که انسان اطمینان به خروج از حد ترخص ندارد نماز، تمام است اما نسبت به قصد ده روز، موارد مشکوک در حکم محدوده خارج از حد ترخص است، یعنی اگر از ابتدا قصد دارد که به آن مکان‌ها برود باید به گونه‌ای باشد که با قصد ده روز منافات نداشته باشد مثلا دو سه بار و هر بار حداکثر نصف روز.

کسی که به خاطر شغل، سفر کند و در ضمن آن یا بعد از آن، بدون اینکه سفر جدیدی انجام شود کارهای غیر شغلی از قبیل عیادت مریض دیدن اقوام و... را هم انجام می‌دهد و گاهی یک یا چند شب هم در آن جا می‌ماند، در این مدت حکم سفر شغلی او تغییر نمی کند و نمازش تمام است.

عمره وی در فرض سؤال صحیح است ولی طواف های عمره و نساء و نمازهای آنها را باید دو مرتبه بجا آورد و اگر خودش نمی تواند برود، باید برای آنها نایب بگیرد؛ و تا طواف عمره و طواف نساء و نماز آنها را انجام نداده یا با عدم قدرت، نایب او به‌جا نیاورده، باید از ازدواج و محرماتی که با طواف نساء حلال می شود، اجتناب نماید.

مجرّد ابتلای به این بیماری، موجب سقوط احکام واجب مربوط به میّت نمی‌شود؛ بنا بر این با مراعات کامل نکات بهداشتی و استفاده از تجهیزات ایمنی – هر چند با صَرف هزینه – باید حداقل واجب در مورد غسل، حنوط، کفن، نماز میّت و دفن انجام گیرد و کفن از روی پوشش پلاستیکی اشکال ندارد.

به طور کلی هنگام خواندن نماز قضای میّت، لازم نیست میّت را با ذکر خصوصیات معین کنید، بلکه اگر به صورت مجمل و کلی او را مشخص کنید، کافی است؛ لازم به ذکر است در فرض سؤال اگر شرط مباشرت نشده باشد و انصراف به خصوص شما هم نداشته باشد، با رعایت شرایط و احکام آن، واگذاری آن به دیگری اشکال ندارد؛ در غیر این صورت، جایز نیست، مگر این که با اجازه صاحب پول باشد.

ج1) اشکال ندارد.
ج2) در فرض سؤال نیز غسل جنابت - در صورت تحقق جنابت -، کفایت از وضو می‌کند.

وطن شوهر، حکم وطن برای همسرش را ندارد، اما اگر زن به تبع شوهر جایی را به عنوان وطن انتخاب کرده و محل سکونت قرار دهد وطن او محسوب می شود. بنا بر این اگر انسان قصد دارد در جایی حدود ده سال بماند، بعید نیست عرفاً در صدق وطنیت کافی باشد.
لازم به ذکر است جایی را که انسان برای مدت یکی دو سال برای زندگی انتخاب می کند، چون در آنجا عنوان مسافر بر او صدق نمی‌کند، حتی بدون قصد اقامت ده روز، نمازش تمام است.

ج1) زن حائض می‌تواند در حال عبور از مسجد محرم شود به شرطی که مستلزم توقف در مسجد نباشد. ولی اگر مستلزم توقف در مسجد باشد - هرچند بر اثر ازدحام و مانند آن - و نتواند احرام را تا برطرف شدن عذر به تأخیر بیندازد، باید از جُحفه یا مُحاذات آن محرم شود و جایز است با نذر از هر مکان دیگری قبل از میقات محرم شود.
ج2) اگر بنا دارد حج تمتّع انجام دهد، چنانچه هنگام رسیدن به میقات، مبتلا به عادت ماهانه باشد، اگر احتمال بدهد تا پیش از ضیق وقت برای احرام حج تمتع، پاک می‌شود و می‌تواند پس از غسل کردن، اعمال عمره تمتع را انجام دهد، سپس با احرام حج، وقوف در عرفات را از اول ظهر روز عرفه درک کند، واجب است در میقات، به عمره‌ تمتع مُحرم شود؛ سپس اگر پاک شد و وقت کافی برای انجام اعمال عمره و درک وقوف اختیاری در عرفات را داشت، باید همین کار را انجام دهد و اگر اتفاقاً پاک نشد یا وقت کافی برای انجام اعمال عمره تا وقت درک وقوف در عرفات را نداشت باید با همان احرام عمره‌ تمتع، عدول کند به حج اِفراد و پس از آن، عمره‌ مفرده انجام دهد. و این عمل او، مُجزی از حج تمتع است.
اگر در میقات یقین دارد که نمی تواند عمره تمتع را در وقت خود انجام دهد، می تواند به نیت حج افراد محرم شود و نیز می تواند به قصد ما فی الذمه محرم شود، ولی در صورت اول اگر زودتر از موعد مقرر پاک شود، لازم است برای عمره تمتع بار دیگر محرم شود و اما در صورت دوم اگر پیش از موعد پاک نشد، احرام او برای حج خواهد بود و اگر پیش از موعد پاک شد، با همان احرام می تواند عمره تمتع بجا آورد.

به طور کلی غیر از غسل جنابت، باقی غسل ها کفایت از وضو نمی کند؛ لذا هر مقدار از نمازها را که می دانید با غسلی که یقین به تحقق جنابت آن نداشته اید (و بدون وضو) خوانده اید، باید قضا کنید و نسبت به مقدار مشکوک، تکلیفی ندارید.

برای صحت روزه مستحاضه لازم نیست که قبل از اذان صبح غسل نماید بلکه اگر بعد از اذان صبح نیز غسل کرده باشد و یا اگر وظیفه او تیمم است انجام داده باشد روزه او صحیح است.

اگر نمازگزار قنوت را فراموش کرده و پیش از آن که به اندازه رکوع خم شود، یادش بیاید، مستحب است بایستد و قنوت بخواند اما اگر در رکوع یادش بیاید، مستحب است بعد از رکوع، قنوت بخواند، ولی جایز نیست بعد از قنوت، مجدداً رکوع را انجام دهد.