ج1) در فرض سؤال، اگر دعاها را جا به جا گفت، نماز باطل است.
ج2) اگر بعد از نماز فهمید، باید قبل از دفن اعاده کند.
ج3) بعد از دفن تا وقتی جسد او از هم نپاشیده، واجب است با شرط هایی که برای نماز میت در رساله های عملیه بیان شده، به قبرش نماز بخوانند.

نماز باران، مستحب مؤکد است و از حیث کیفیت و هیئت، درست مانند نماز عید فطر و قربان است و خطبۀ آن نیز پس از نماز می باشد. بهتر است که امام در این نماز، دو خطبه مثل نماز عید فطر و قربان بخواند و خطبه دومی را رجائاً بجا آورد؛ ضمناً هر خطبه مشتمل بر همان چیزهایی است که خطبۀ جمعه، مشتمل بر آن است یعنی: حمد و ثنای الهی و شهادتین و سفارش به تقویٰ و قرائت سورۀ کوتاه قرآن و نشستن امام بین دو خطبه.

در فرض سؤال انسان باید نماز را در آخر وقت و با رعایت شرایط به صورت معمول نماز را بخواند.

به طور کلی، نماز خواندن در مسیر رفت و آمد کراهت دارد و در صورتی که مزاحمتی برای عابرین داشته باشد، حرام است ولی مبطل نماز نیست.

خواندن نماز مغرب کفایت می کند.

در فرض سؤال، اگر پیش از قیام برای رکعت سوم یادتان آمد، باید نماز را دو رکعتی تمام کنید و نماز صحیح است و اگر بعد از قیام برای رکعت سوم و پیش از رکوع یادتان بیاید، باید بنشینید و سلام دهید؛ ولی اگر بعد از رفتن به رکوع رکعت سوم یادتان بیاید، نماز باطل است، خواه در وسعت وقت باشد یا در تنگی وقت؛ و باید نماز را اعاده یا قضا کنید.

ج1) اگر به طور معمول خارج شدن ادرار را متوجه نمی شود، پس از وضو تا زمانی که علم به خروج ادرار ندارد می تواند نماز بخواند و تجدید وضو لازم نیست؛ اما در صورتی که در بین نماز متوجه خروج ادرار می شود، اگر یقین دارد که از اول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن (با اکتفا به واجبات) مهلت پیدا می کند، باید نماز را در وقتی که مهلت پیدا می کند بخواند و اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پیدا نمی کند، چنانچه تجدید وضو در بین نماز، برای او عسر و حرج دارد، می تواند با یک وضو یک نماز را بخواند هر چند وضوی او در بین نماز باطل شود و اگر بعد از نماز حدثی از او سر نزد می تواند با همان وضو نماز بعدی را هم بخواند هر چند در بین نماز قبلی ادرار از او خارج شده باشد. ضمناً این شخص باید برای نماز به وسیله کیسه‌ای که در آن پنبه یا چیز دیگری است از رسیدن بول به جاهای دیگر جلوگیری کند و احتیاط واجب آن است که در صورتی که مشقت نداشته باشد، پیش از هر نماز مخرج بول را که نجس شده آب بکشد.
ج2) اگر اطمینان دارد در حالی که رو به قبله است ادرار خارج می شود، نباید رو به قبله بنشیند.

کیفیّت نماز شب به این صورت است که ابتدا چهار نماز دو رکعتی به نیّت «نماز شب»، مانند نماز صبح خوانده می شود و پس از آن دو رکعت به نیّت «نماز شفع» و یک رکعت به نیّت «نماز وتر» خوانده می شود که در قنوت آن استغفار و دعا برای مؤمنین و طلب حاجات از خداوند منّان، به ترتیبی که در کتابهای دعا ذکر شده، مستحب است.

ج1) کسی که وظیفه اش تیمم است، چنانچه بداند یا احتمال دهد که عذر او تا آخر وقت باقی است، می تواند در اول وقت نماز بخواند؛ ولی اگر بداند که تا آخر وقت عذر او برطرف می شود، باید صبر کند و با وضو یا غسل نماز بخواند یا در تنگی وقت با تیمم نماز را بجا آورد.
ج2) اعاده واجب نیست.

ج1) خواندن نماز عیدین به جماعت (بر خلاف سایر نمازهای مستحبی) و به نیت استحباب اشکال ندارد.
ج2) انسان باید نماز را یاد بگیرد که غلط نخواند. اما کسی که به هیچ گونه نمی‌تواند آن را صحیح یاد بگیرد، باید هر طور که می‌تواند بخواند و احتیاط مستحب آن است که نماز را به جماعت به جا آورد؛ ولی کسی که حمد و سوره و چیزهای دیگر نماز را به خوبی نمی‌داند و می‎تواند یاد بگیرد؛ چنان چه وقت نماز وسعت دارد، باید یاد بگیرد و اگر وقت تنگ است، بنابر احتیاط واجب در صورتی که ممکن باشد، باید نمازش را به جماعت بخواند.

اگر یکی از شک‌هایی که نماز را باطل می‌کند، برای نمازگزار پیش آید، بنابر احتیاط نمی‌تواند بلافاصله نماز را رها کند؛ بلکه باید قدری فکر کند تا شک پابرجا شود (یعنی یقین یا گمان به یک طرف پیدا نکند) آنگاه می‌تواند نماز را رها کند.

در هر دو حالت نماز صبح محسوب می شود و کفایت می‌کند.

به طور کلی ریا در اصل نماز، یعنی تظاهر به دینداری و امثال آن، حرام و موجب بطلان نماز است و چنانچه ریا در بعضی از اجزای نماز باشد، بنا بر احتیاط واجب باید نماز را دوباره بخواند.

واجب است بعد از طواف بدون فاصله نماز طواف را بجا آورده و میزان عدم فاصله به نظر عرف است؛ بنا بر این بعید نیست که گزاردن نماز یومیّه فیما بین طواف و نماز به مدّت چند دقیقه فاصله، مضر محسوب نشود.

به طور کلی نماز مستحبی، سجده سهو و قضای سجده و تشهد ندارد؛ اما در عین حال باید توجه داشت که در نماز مستحبی اگر چیزی را فراموش کند حتی اگر وارد رکن بعدی هم شده باشد برمی گردد و آن را تدارک می کند؛ مثلاً اگر در رکعت اول یک سجده را فراموش کرد و در رکوع رکعت دوم به یادش آمد، بر می گردد و یک سجده را به جا می آورد و بعد نماز را ادامه می دهد و اضافه شدن یک رکوع در فرض سوال ضرری به نماز مستحبی نمی زند.