در هر صورت چون مسافت شرعی، یعنی بیست و نیم کیلومتر را برای سفر تفریحی پیموده اید و قصد برگشت در کمتر از ده روز را هم دارید، نماز شما شکسته است.

در صورتی که به مقدار واجب سجده، مهر پاک باشد و قسمت غیر خونی پیشانی، روی قسمت پاک مهر قرار بگیرد و از طرفی مقدار مجموع خون در پیشانی هم کمتر از سر انگشت اشاره باشد؛ اشکالی ندارد و نماز صحیح است.

در صورتی ­که مدت اقامت شما در آن مکان به مقداری نباشد که عرفاً آن مکان برای شما محل استقرار و زندگی محسوب شود،- بدون قصد اقامت ده روز - نماز در آن جا قصر و روزه صحیح نیست.

در فرض سؤال اگر نمازگزار معنای حرف مزبور را بداند و آن را قصد نماید، نمازش باطل می شود، بلکه اگر قصد معنای آن را نکند، ولی ملتفت معنای آن باشد، احتیاط واجب آن است که نماز را دوباره بخواند.

در فرض سؤال باید بدن خود را تطهیر نموده و برای نماز تیمم کند. همچنین کسی که وظیفه اش تیمم می باشد، چنانچه مخالفت کند و وضو بگیرد، بنا بر احتیاط واجب وضو باطل است.

کسی که یک رکعت از امام عقب مانده، وقتی امام تشهد رکعت آخر را می‌خواند می‌تواند برخیزد و نماز را تمام کند یا به حالت نیم خیز تا پایان تشهد یا سلام امام صبر کند و بعد برخیزد.

نمازها را در وقت، به همان افق محل سکونت که صبح را در صبح آنجا و ظهر و عصر را، به همان وقت آنجا، و نماز مغرب و عشا را در بعد از مغرب همانجا، باید بخواند و روزه را به حساب اینکه روز خیلی طولانی است و تمکن از روزه ندارد، ساقط است.

در فرض سوال نمازتان صحیح است.

اگر امام ایستاده باشد و مأموم نداند که در کدام رکعت است، می تواند اقتدا کند؛ ولی باید حمد و در صورت فرصت داشتن سوره را به قصد قربت بخواند و در رکوع خود را به امام برساند و نمازش به جماعت صحیح است؛ اگر چه بعد متوجه شود که امام در رکعت اوّل یا دوم بوده است. و چنانچه هنگامی که امام در رکوع است، مأموم بخواهد اقتدا کند و در رکوع به امام برسد، مانعی ندارد و نماز به جماعت صحیح است و یک رکعت حساب می شود؛ هر چند نداند امام در رکعت چندم است؛ و در رکعت بعد اگر متوجه شد امام در رکعت دوم است، وظیفه ای نسبت به قرائت حمد و سوره ندارد وگرنه موظف است حمد و اگر فرصت داشت سوره را بخواند.

با توجه به اینکه تشخیص دقیق طلوع فجر سخت است، برای رعایت احتیاط، حدود ده دقیقه بعد از شروع اذان از رسانه‌ها، نماز صبح خوانده شود.

به طور کلی سلام واجب نماز این است که بگوید: «اَلسَّلاَمُ عَلَیْکُم» و بهتر است اضافه کند «وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ» یا بگوید: «اَلسَّلاَمُ عَلَیْنَا وَ عَلی عِبادِ اللهِ الصّالِحینَ» بنابر این نمازهای ایشان صحیح است.

اگر بال زدن آن بیشتر از بال نزدنش باشد و یا چینه دان داشته باشد، حلال گوشت است و در صورتی هم که شک کنید از قسم حلال گوشت است یا حرام گوشت، ضرری به صحت نماز نمی‌زند.

اگر انسان فراموش کند که مسافر باید نمازش را قصر بخواند یا فراموش کند که در سفر است و نمازش را تمام بخواند، چنانچه داخل وقت یادش بیاید، باید نماز را اعاده کند و اگر اعاده نکند، قضای آن واجب است؛ ولی اگر بعد از وقت متوجه شود، نمازش قضا ندارد.

ج1و2) همین اندازه که قصد انجام عمل را برای اطاعت از فرمان الهی داشته باشید، کافی است و لازم نیست نیّت را بر زبان جاری کنید یا حتی آن را از ذهن یا دل بگذرانید. البته اگر بخواهید به زبان نیت را جاری کنید می توانید مثلاً بگویید: چهار رکعت نماز ظهر می خوانم قربةً الی الله.

ملاکِ طلوعِ خورشید (پایان وقت نماز صبح)، دیدن آن در افق مکان نمازگزار است ـ که اگر کوه نبود، خورشید دیده می‌شد ـ نه رسیدن نور آن بر زمین.