آیۀ اول کافی است، هرچند خواندن تا «هم فیها خالدون» مطابق احتیاط است.

هر گاه شخص با قصد توطّن، در محلی مستقر شود و کارهایی را انجام بدهد که معمولا انسان برای توطن در یک مکان انجام می دهد، مثل این که خانه‌ای اجاره کرده یا بخرد یا کسب و کاری پیدا کند، از همان موقع، وطن محقّق می‌شود و نمازش تمام است و گذشت یکی‌- دو ماه برای تحقّق وطن لازم نیست.

خوردن غذا در خانه مذکور فی نفسه اشکال ندارد.

استحباب آن معلوم نیست.

در خطبه ی اوّل، واجب است خطیب جمعه، حمد و ثنای الهی بگوید و سپس بر پیغمبر (صلی الله علیه وآله) درود بفرستد و مردم را به تقوا سفارش کند و یک سوره کوچک قرآن بخواند. در خطبه دوم نیز حمد و ثنای الهی را ایراد کند و بر پیغمبر اکرم (صلی الله علیه وآله) درود بفرستد. احتیاط واجب آن است که در خطبه دوم نیز مردم را به تقوا سفارش کند و سوره کوچکی از قرآن بخواند و احتیاط مستحب است که در خطبه دوم پس از درود بر پیغمبر (صلی الله علیه وآله)، بر امامان معصوم (علیهم السلام) نیز درود بفرستد و برای مؤمنین طلب مغفرت کند.

طواف است.

مجزی است.

تکبیره الاحرام به صورت آهسته هم می‌توان گفت.

انجام نمازهای مستحبی به نیابت از افراد زنده جائز است.

اشکالی ندارد؛ بلکه در سجده مستحب است نمازگزار بینی خود را بر چیزی که سجده بر آن صحیح است، بگذارد.

بله، صحیح است.

مستحب است در حال ایستادن، دست ها را روی ران ها بگذارید و انگشت ها به هم چسبیده باشد و احتیاط واجب آن است که مردان در حال رکوع، دست را بر زانو بگذارند. اما برای زنان مستحب است در حال رکوع، دست را بالاتر از زانوها قرار دهند.
همچنین در حال سجده، انگشتان دست را به هم بچسبانید و برابر گوش بگذارید، به طوری که سر آن ها رو به قبله باشد. ضمناً در حال خواندن تشهد، مستحب است دست ها را بر ران ها بگذارید و انگشت ها را به یکدیگر بچسبانید و به دامان خود نگاه کنید.

اگر شرائط امامت جماعت را داشته باشد، اشکال ندارد.

اشکال ندارد.

اگر عرفاً تبلیغ و ارشاد یا امر به معروف و نهی از منکر شغل و کار او محسوب شود، در سفر برای انجام آن کارها حکم مسافری را دارد که به‌ خاطر شغل و کارش سفر می‌ کند و اگر زمانی برای کاری غیر از ارشاد و تبلیغ مسافرت کرد، در آن سفر مانند سایر مسافران، نمازش شکسته است و روزه او صحیح نیست.