ج1) مأموم باید افعال نماز را با امام یا کمی دیرتر از امام به جا آورد و اگر عمداً از امام جماعت جلو بیفتد یا مدتی بعد از او (به نحوی که متابعت از امام صدق نکند) انجام دهد، نماز فرادا می شود.
ج2) در فرض مذکور، احتیاط واجب آن است که ذکر رکوع را نیز دوباره بگوید.

در شش مورد مکلف باید به جای وضو یا غسل تیمم کند:
1) هنگامی که به آب دسترسی نداشته باشد؛ یا به این خاطر که آب وجود ندارد و یا این که آب هست، ولی مکلّف به آن دسترسی ندارد. مثل این که آب در چاه است و او وسیله‌ی کشیدن آن از چاه را ندارد.
2) هنگامی که آب برای سلامتی او مضرّ باشد.
3) هنگامی که می‌ترسد اگر آب را مصرف کند، خود یا کسانش یا کسی که حفظ جانش بر او لازم است، در تشنگی بمانند.
4) هنگامی که بخواهد با آبی که در اختیار دارد، بدن یا لباس خود را برای نماز تطهیر کند.
5) وقتی که استعمال آب یا ظرف آن بر او حرام باشد؛ مثل این که غصبی باشد.
6) هنگامی که وقت نماز تنگ باشد، و وضو و غسل موجب شود که همه‌ نماز یا قسمتی از آن، در خارج وقت واقع شود.

ج1) می توانید مستحبات مثل اذان و اقامه و قنوت را ترک کنید و همچنین تسبیحات اربعه را می توانید یک بار بخوانید و برای سلام نیز بگویید: «اَلسَّلاَمُ عَلَیْکُم» و بهتر است اضافه کنید «وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ» یا بگویید: «اَلسَّلاَمُ عَلَیْنَا وَ عَلی عِبادِ اللهِ الصّالِحینَ».
ج2) ذکر کردن لازم نیست و همین که بدانید نماز آیاتی که بر عهده شما است را برای اطاعت از فرمان الهی می خوانید کافی است.

اگر بین نماز جمعه و نماز عصر، نافله نماز عصر را نخوانند یا فاصله طولانی نشود، بنا بر احتیاط واجب باید اذان گفتن برای نماز عصر، ترک شود.

اگر با قصد سفر به قم از الوند خارج شوید، نمازتان در قزوین شکسته است؛ ولی اگر طبق معمول برای انجام شغل به قزوین رفته و از آنجا تصمیم بگیرید که به قم سفر کنید، نماز در قزوین، تمام است.

اگر یکی از شک هایی که نماز را باطل می کند، برای نمازگزار پیش آید، بنابر احتیاط نمی تواند بلافاصله نماز را رها کند؛ بلکه باید قدری فکر کند تا شک پابرجا شود (یعنی یقین یا گمان به یک طرف پیدا نکند) آنگاه می تواند نماز را رها و قطع کند.

در فرض سؤال، نماز را ادامه داده و صحیح است ولی برای نماز بعدی باید وضو یا غسل انجام دهید. البته اگر قبل از رکوع رکعت اول به آب دسترسی پیدا کنید، احتیاط مستحب آن است که بعد از اتمام نماز، مجدداً آن را با وضو یا غسل بخوانید.

شامل تمام نمازهای مستحبی می شود؛ یعنی مستحب است در صورتی که نمازهای مستحبی نشسته خوانده می شود، هر دو رکعت، یک رکعت حساب شود به استثناء نماز وُتَیره (نافلۀ عشا) که احتیاطاً به صورت نشسته خوانده می شود نه به صورت ایستاده.

نماز در فرض مذکور باطل است و با ترک نماز، گناهی مرتکب نشده است.

اشکال ندارد.

ج1و2) باید تیمم کنید.

زن باید موقع نماز، موی خود را بپوشاند؛ ولی اگر در بین نماز متوجه شود که پوشش لازم را ندارد، در صورتی‌ که بلافاصله خود را بپوشاند، نمازش صحیح است همچنین اگر بعد از نماز متوجه شود که مقدار واجب پوشش را نداشته، نمازش صحیح است.

نماز در هر دو فرض، چنانچه با حال تردید اجزاء نماز را انجام نداده باشد، صحیح است.

نمازهایی که زن در تمام وقت آن، در عادت ماهانه بوده است، قضا ندارد.

ج1) اگر احتمال بدهید که مانع مذکور بعد از وضو ایجاد شده، وضو و نماز صحیح است در غیر این صورت باید دوباره وضو گرفته و نماز را اعاده کنید.
ج2) نماز مأمومین در هر حال صحیح است و لازم نیست به آنها اطلاع دهید یا نماز ایشان را بخوانید.