در شش مورد مکلف باید به جای وضو یا غسل تیمم کند:
1) هنگامی که به آب دسترسی نداشته باشد؛ یا به این خاطر که آب وجود ندارد و یا این که آب هست، ولی مکلّف به آن دسترسی ندارد. مثل این که آب در چاه است و او وسیله‌ی کشیدن آن از چاه را ندارد.
2) هنگامی که آب برای سلامتی او مضرّ باشد.
3) هنگامی که می‌ترسد اگر آب را مصرف کند، خود یا کسانش یا کسی که حفظ جانش بر او لازم است، در تشنگی بمانند.
4) هنگامی که بخواهد با آبی که در اختیار دارد، بدن یا لباس خود را برای نماز تطهیر کند.
5) وقتی که استعمال آب یا ظرف آن بر او حرام باشد؛ مثل این که غصبی باشد.
6) هنگامی که وقت نماز تنگ باشد، و وضو و غسل موجب شود که همه‌ نماز یا قسمتی از آن، در خارج وقت واقع شود.

اشکال ندارد.

شامل تمام نمازهای مستحبی می شود؛ یعنی مستحب است در صورتی که نمازهای مستحبی نشسته خوانده می شود، هر دو رکعت، یک رکعت حساب شود به استثناء نماز وُتَیره (نافلۀ عشا) که احتیاطاً به صورت نشسته خوانده می شود نه به صورت ایستاده.

نماز در فرض مذکور باطل است و با ترک نماز، گناهی مرتکب نشده است.

ج1و2) باید تیمم کنید.

زن باید موقع نماز، موی خود را بپوشاند؛ ولی اگر در بین نماز متوجه شود که پوشش لازم را ندارد، در صورتی‌ که بلافاصله خود را بپوشاند، نمازش صحیح است همچنین اگر بعد از نماز متوجه شود که مقدار واجب پوشش را نداشته، نمازش صحیح است.

نماز در هر دو فرض، چنانچه با حال تردید اجزاء نماز را انجام نداده باشد، صحیح است.

در فرض مذکور اگر امام جماعت در بین نماز وضویش باطل شود، واجب نیست به مأمومین اعلام کند؛ ولی بقای بر امامت و ادامه نماز جماعت هم برای او جایز نیست؛ در هر حال نماز مأمومین که علم به بطلان نماز و محدث بودن ایشان نداشته اند و به جهت تبعیت در جماعت رکنی اضافه ننموده اند، صحیح است.

نمازهایی که زن در تمام وقت آن، در عادت ماهانه بوده است، قضا ندارد.

ج1) اگر احتمال بدهید که مانع مذکور بعد از وضو ایجاد شده، وضو و نماز صحیح است در غیر این صورت باید دوباره وضو گرفته و نماز را اعاده کنید.
ج2) نماز مأمومین در هر حال صحیح است و لازم نیست به آنها اطلاع دهید یا نماز ایشان را بخوانید.

در غیر نماز اگر مفسده‌ای بر آن مترتّب نشود به خودی خود اشکال ندارد؛ ولی در نماز باز بودن دکمه های لباس مکروه است.

کشیدن دست بر صورت، بعد از قنوت نماز واجب مکروه است، ولی نماز صحیح است.

ج1) در فرض مذکور، در سفر اول شغلی، بنابر احتیاط واجب باید نماز را به صورت جمع یعنی هم قصر و هم تمام بخوانید.
ج2) در فرض این که سفرهای شغلی ادامه دارد، هر وقت، قبل از سفر شغلی، ده روز یک جا ثابت نباشید، نمازتان تمام است و سفر بعدی ربطی به این سفر ندارد.
ج3) برای تحقق سفر شغلی که باعث تمام بودن نماز است، سه شرط لازم است:
1- قصد انجام سفر شغلی
2- شروع سفر شغلی
3- قصد استمرار سفر شغلی

در هر رکعتی که عدول از نماز ادا به نماز قضا امکان داشته باشد، مانع ندارد.

در فرض سؤال، بنابر احتیاط واجب باید ابتدا یک رکعت نماز احتیاط را خوانده و سپس اصل نماز را اعاده نماید.