در فرض سؤال، می تواند طواف یا سعی را شروع کند.

باید نماز را قضا نماید.

نماز، صحیح است.

در فرض سؤال نماز خوانده شده صحیح است و تکرار آن لازم نیست.

در صورتی که کثیر الشک باشید به شک خود اعتنا نکنید و می‌توانید بنا را بر سه بگذارید؛ اما اگر کثیر الشک نیستید، چنانچه بعد از عارض شدن شک و مقداری تأمل، همچنان شک پابرجا باشد، در نماز مغرب، نماز باطل است و در نماز ظهر، اگر بعد از سر برداشتن از سجده دوم باشد، باید بنا بگذارید که سه رکعت خوانده‌اید و یک رکعت دیگر نیز بخوانید و نماز را تمام کنید و بعد از نماز، یک رکعت نماز احتیاط ایستاده یا دو رکعت نشسته به جا آورید. البته اگر قبل از اتمام سجده دوم از رکعت دوم چنین شکی پیش آید، نماز ظهر نیز باطل است.

در فرض سؤال اگر بعد از شروع رکعت سوم و قبل از رکوع از قصد اقامه برگردد در این صورت احتیاط واجب آن است که بنشیند و نماز را به صورت قصر تمام کند و مجدداً نماز را به صورت فرادا اعاده نماید.

با فرض فاصله بین دو محل اقامه نماز جمعه به کمتر از یک فرسخ شرعی ولو از یکی از دو طریق متعارف تردد بین دو محل، بیش از یک نماز جمعه صحیح نیست.

قدر متیقن جواز اقتداء در نماز اداء است و صحت اقتدا در نماز قضاء محل اشکال بل منع است.

تحقیق، لازم نیست و اگر علم به نماز یا روزه قضای ایشان ندارید، وظیفه ای بر عهده شما نیست. ولی اگر نماز یا روزه قضا داشته باشد انجام آن بر شما واجب است. ضمناً قضای نماز و روزه توسط هر کسی که به صورت صحیح انجام دهد (استیجاری یا تبرعی) از عهده شما برداشته می شود.

ج1و2) آشامیدن، موجب بطلان نماز است؛ البته رها کردن نماز در حال ضرورت، اشکال ندارد.

مشروعیّت جماعت در نماز طواف معلوم نیست.

نماز مستحب، سجده سهو ندارد.

اگر در حال نماز، آیه سجده را گوش کند، نمازش صحیح است و باید پس از شنیدن آیه سجده، به جای سجده کردن، با اشاره سجده کند و سپس نماز را ادامه دهد.

به شک اعتنا نمی‌شود و نماز، صحیح است.

ج1) در فرض سؤال، واجب است که حمد و سوره را جهراً بخواند.
ج2) در فرض سؤال، واجب است که حمد و سوره را آهسته بخواند.