ج1و2) نماز، صحیح است.

در فرض سؤال، اگر نماز احتیاط را خوانده‌اید، بنابر احتیاط به همان تعداد، نماز 4 رکعتی قضا بدون تعیین ظهر یا عصر یا عشا، بخوانید.

کسی که به هیچ قسم نمی تواند نماز را صحیح بخواند، باید هر طور که می تواند بخواند، و احتیاط مستحب آن است که نماز را به جماعت بجا آورد.

به طور کلی، اگر عمداً همه صورت را به طرف راست یا چپ قبله برگرداند، نمازش باطل است، بلکه اگر سهواً هم صورت را به این مقدار برگرداند احتیاط واجب آن است که نماز باطل است و دوباره بخواند و لازم نیست که نماز اول را تمام نماید، ولی اگر سر را کمی تکان دهد عمداً باشد یا اشتباهاً، نمازش باطل نمی‌شود.

فاصله معتبر بین دو نماز جمعه یک فرسخ شرعی است و یک فرسخ شرعی تقریباً برابر است با سه میل یا 5 کیلومتر و 125 متر. ضمناً میزان محاسبه، راه متعارفی‌ است که غالب مردم از آن راه جهت تردد بین دو محل استفاده می‌کنند و اگر فاصله بین دو نماز جمعه یک فرسخ شرعی‌ نباشد؛ نماز جمعه‌ای که بعد از نماز جمعه اول برگزار می‌شود، باطل است؛ و در صورتی که مقارن هم اقامه شوند، هر دو باطل است.

ج1) اگر عمداً ذکر یاد شده (و هر ذکر مستحبی نماز) را به قصد جزء نماز در حال حرکت بگویید، بنا بر احتیاط واجب نماز باطل است، ولی اگر به نیت مطلق ذکر باشد، اشکال ندارد.
ج2) اگر سهوی باشد اشکال ندارد.

بنا بر احتیاط واجب باید نماز احتیاط بخواند.

در مورد سؤال نماز باطل است.

اگر مقدار خون لباس کمتر از یک بند انگشت اشاره باشد، با وجود شرایط* نماز با آن اشکال ندارد، ولی اگر به اندازۀ بند انگشت اشاره یا بیشتر از آن باشد، نماز با آن باطل است.
---------------
* صحّت نماز با خون کمتر از بند انگشت اشاره، چند شرط دارد:
1. خون حیض نباشد؛ اگر اندکی هم از آن خون بر بدن یا لباس نمازگزار باشد، نماز باطل است و بنابر احتیاط واجب خون نفاس و استحاضه نیز همین حکم را دارد.
2. خون حیوان نجس العین (سگ و خوک) و حیوان حرام گوشت و مردار و انسان کافر نباشد.
3. رطوبتی از خارج به آن خون نرسیده باشد؛ مگر در صورتی که رطوبت با خون مخلوط شده و در آن مستهلک شود و مجموع آنها هم بیش از اندازۀ مجاز نشود که در این صورت، نماز با آن صحیح است و در غیر این صورت نماز با آن بنا بر احتیاط واجب صحیح نیست.

در فرض سؤال که بدن زن از نگاه دیگران، به مقدار واجب، پوشیده و غیر قابل رؤیت است، نماز صحیح است هر چند احتیاط مستحب این است که در همه اعمال نماز، بدنش برای خودش هم قابل رؤیت نباشد.

اگر این گمان در حالتی باشد که هنوز وارد در تشهد یا قیام رکعت بعد نشده؛ بنا بر احتیاط واجب یک سجدۀ دیگر انجام دهد و نماز را تمام کرده و بنا بر احتیاط واجب یک بار دیگر نماز را بخواند. البته اگر در این زمینه زیاد شک می‌کند باید بنا را بر این بگذارد که دو سجده انجام داده و نماز صحیح است.

به طور کلی خواندن آیات قرآن (غیر از آیاتی که سجده واجب دارند) در نماز مانعی ندارد و لکن قرآن خواندن در سجده و رکوع مکروه است.

در فرض مذکور، اگر چنانچه کاری که نماز را باطل می کند انجام نداده، باید آن چه از نماز را که نخوانده است، بخواند و برای سلام بی جا، بنا بر احتیاط واجب دو سجدۀ سهو نماید و اگر کاری که نماز را باطل می کند انجام داده، مثلاً پشت به قبله کرده است، باید نماز را دوباره به جا آورد.

کسی که از وطن به قصد پیمودن مسافت شرعی سفر می‌کند، اگر شک کند که به حدّ ترخص رسیده است یا نه؛ باید بنا بگذارد که به حدّ ترخص نرسیده و نماز را تمام بخواند و اگر این شک هنگام برگشتن از سفر باشد، باید نماز را قصر بخواند؛ البته در صورتی¬که هم هنگام رفتن و هم برگشتن، در یک مکان شک کند که از حد ترخص گذشته است یا نه و بخواهد در آن مکان نماز بخواند، باید بین قصر و تمام جمع کند و اگر نماز را هنگام رفتن فقط به صورت تمام خوانده، باید به صورت قصر هم اعاده یا قضا کند

نماز باطل نیست؛ و لکن باید آن را رها نموده و حمد و سوره بخواند.