در فرض سؤال، روزه صحیح است.

در صورتی که قبل از رفتن به رکوع متوجه شود، باید دوباره بخواند؛ در غیر این صورت، مانعی ندارد و اعاده نماز لازم نیست.

الف. نمازهای واجب، شش قسم است:
اول: نماز یومیه. (ظهر و عصر هر کدام چهار رکعت، مغرب سه رکعت، عشا چهار رکعت، صبح دو رکعت)
دوم: نماز آیات.
سوم: نماز میت.
چهارم: نماز طواف واجب خانه کعبه.
پنجم: نماز قضای پدر و بنا بر احتیاط مادر که بر پسر بزرگتر واجب است.
ششم: نمازی که به واسطه اجاره و نذر و قسم و عهد واجب می‌شود.
ب. نمازهای مستحبی زیاد است و آن‌ها را نافله گویند. و بین نمازهای مستحبی، به خواندن نافله‌های شبانه روز، بیشتر سفارش شده، و آن‌ها در غیر روز جمعه، سی و چهار رکعت‌اند:
که هشت رکعت آن نافله ظهر
و هشت رکعت نافله عصر
و چهار رکعت نافله مغرب
و دو رکعت نافله عشا
و یازده رکعت نافله شب
و دو رکعت نافله صبح می باشد.
و چون دو رکعت نافله عشا را بنا بر احتیاط واجب باید نشسته خواند، یک رکعت حساب می‌شود.
ولی در روز جمعه بر شانزده رکعت نافله ظهر و عصر، چهار رکعت اضافه می‌شود.
از یازده رکعت نافله شب، هشت رکعت آن باید به نیت نافله شب، و دو رکعت آن به نیت نماز شفع، و یک رکعت آن به نیت نماز وتر خوانده شود. و دستور کامل نافله شب در کتاب‌های دعا گفته شده است.

هر دو می توانند طبق یقین خود عمل کنند و لازم نیست نماز ظهر را دوباره بخوانند.

در فرض مذکور، بنابر احتیاط واجب باید نمازش را دوباره بخواند؛ ولی اگر تمام شدن نماز را بداند و شک کند که خواب در بین نماز بوده یا بعد، نمازش صحیح است.

اگر منظور این است که در یک نماز دو نیّت داشته باشد، یعنی مثلاً هم نماز حاجت و هم نافله ظهر را نیّت کند، در اینجا موارد آن مختلف است و در مثل نافله و نماز جعفر طیّار صحت آن ثابت است. اما اگر مراد این است که نافله را به نیّت نافله، اما به شکل نماز مستحبی خاصی بخواند، فی نفسه اشکالی ندارد و صحیح است.

در حالاتی که واجب است نمازگزار با حالت آرامش ایستاده باشد، مانند هنگام تکبیرة الاحرام یا قرائت نماز، باید بر روی دو پا بایستد و ایستادن بر روی یک پا صحیح نیست.

ج1) این استحباب، شامل فرض‌های مذکور هم می‌شود.
ج2) سلام نماز نباید خالی از قصد تحیت باشد و باید به قصد آنچه مطلوب شارع است، انجام می‌شود.

در فرض سؤال، روزه صحیح نیست؛ مگر این که در احتیاطی که معظّم له (در نماز جمع) دارند، به مرجع جامع الشرائطی رجوع کنید، که به تمام بودن نماز و صحت روزه، فتوا داده باشد.

در فرض سوال، نماز او تمام است.

ج1) باید نماز عصر را بخواند.
ج2و3) لازم نیست نماز عصر را بخواند.

اگر در حال سجدۀ اول یا بعد از آن و پیش از وارد شدن در سجدۀ دوم یادش بیاید که رکوع نکرده است، باید برخیزد و پس از ایستادن، رکوع کند و پس از آن، دو سجده را به جا آورد و نماز را تمام کند و بعد از نماز، بنابر احتیاط مستحب، دو سجدۀ سهو برای سجدۀ زیادی انجام دهد.

قطع کردن نماز مستحبی، اشکال ندارد؛ اگر چه بهتر است بدون ضرورت قطع نشود.

قضای نماز تنها با خواندن آن انجام پذیر است و راه دیگری ندارد.

تعقیبات نماز که از جمله بهترین آنها تسبیحات حضرت زهرا (سلام الله علیها) است، باید بعد از فراغ از نماز واجب یا مستحب، متصل به نماز انجام شود به گونه ای که عرفاً تعقیبات آن نماز محسوب شود، و اگر بین نماز و تسبیحات حضرت زهرا (سلام الله علیها) تعقیبات دیگری مانند ذکر و دعا فاصله شود، اشکال ندارد.