بطور کلی اگر نماز امام باطل شود، مأمومین می توانند فردی از خودشان را (که دارای شرایط امام جماعت است) مقدم داشته و ادامه نماز را با اقتداء به او به پایان برسانند.

شرکت در نماز جمعه، موجب سقوط استحباب نوافل ظهر جمعه نمی شود. توجه داشته باشید در روز جمعه نافله ظهر و عصر را می توانید قبل از ظهر بخوانید و نافله نماز ظهر و عصر در روز جمعه 20 رکعت می شود، که ده رکعت به نیت نافله ظهر و ده رکعت بعدی به نیت نافله عصر خوانده می شود.

چنانچه جذب پوست نشده باشد، اجزاء آن نباید بر بدن و لباس نمازگزار باشد و إلّا نماز باطل است؛ ولی اگر جذب پوست شده و اجزاء آن بر بدن و لباس نماز گزار نباشد، اشکال ندارد.

در فرض سؤال اگر بر اثر جهل به مسأله، نیت روزۀ مستحبی کرده، می تواند تا قبل از ظهر نیت روزۀ قضا کند و اعتکاف او صحیح است؛ ولی اگر عمداً باشد اعتکاف باطل است.

مستحب است که قنوت بلند و به صورت جهری خوانده شود و فرقی بین نماز جهری و اخفاتی نیست.

با توجه به اینکه نماز زیارت برای حضرت معصومه سلام الله علیها وارد نشده و نماز تحیت هم مخصوص مسجد است، نمی توانید این نمازها را بخوانید؛ البته اگر منظور او نماز مستحبی در حرم بوده است، اشکال ندارد.

در نماز فرادا خواندن هر دو از جهت ثواب یکی است، ولی در نماز جماعت، برای امام قرائت سوره حمد و برای مأموم تسبیحات اربعه افضل است.

نماز، صحیح است.

در فرض سؤال، روزه صحیح است.

در فرض سؤال چنانچه مسأله را نمی دانسته و موقع نماز اعتقاد داشته که گریه کردن اشکالی ندارد، نمازهای گذشته صحیح است.

اگر نسبت به وجود نجاست در لباس و یا پوشک بچه یقین دارید، بنابر احتیاط واجب، در حال نماز، برداشتن و در آغوش گرفتن او جایز نیست و در صورت بغل کردن بنابر احتیاط نماز باطل است.

در نایب مماثلت (هم جنس بودن) شرط نیست و زن هم می تواند برای مرد، نماز طواف نساء را به نیابت به جا بیاورد.

در صورتی که برای هر نماز قضا وضو بگیرد و غسل کند و سایر کارهایی که بر مستحاضه واجب است انجام دهد می تواند نماز قضا بخواند و بنابر احتیاط واجب، غسلی که برای نمازهای ادائی انجام داده، برای نماز قضا کافی نیست.

لباس نمازگزار در شرایط عادی باید پاک باشد و نماز خواندن با لباس نجس، صحیح نیست.
بله در چهار صورت اگر بدن یا لباس نمازگزار نجس باشد، نماز صحیح است:
1) خون زخم، جراحت و دمل: اگر در بدن یا لباس نمازگزار، خون زخم، جراحت یا دمل باشد، چنانچه آب کشیدن بدن یا لباس یا عوض کردن لباس برای بیشتر مردم یا برای شخص او سخت و مستلزم حرج و مشقت است، تا وقتی که زخم، جراحت یا دمل خوب نشده است، می‌تواند با آن خون نماز بخواند. همچنین چرکی که با خون بیرون می‌آید یا دوایی که روی زخم می‌گذارند و نجس می شود، همین حکم را دارد.
2) خون کمتر از یک بند انگشت اشاره: اگر بدن یا لباس نمازگزار به خونی غیر از آنچه در صورت قبل ذکر شد آلوده باشد، در صورتی که مقدار آن کمتر از یک بند انگشت اشاره باشد، نماز با آن اشکال ندارد.
3) متنجس بودن لباس‌های کوچک: اگر لباس های کوچک نمازگزار، مانند جوراب، دستکش و عرقچین که با آنها نمی‌توان عورت را پوشاند و نیز انگشتر، دستبند و مانند آن، با نجاستی تماس پیدا کند و نجس شود، نماز با آن صحیح است.
4) اضطرار به پوشیدن لباس نجس: کسی که به‌خاطر سرما یا نداشتن آب و مانند آن ناچار شود که با بدن یا لباس نجس نماز بخواند، نمازش صحیح است.

در فرض مذکور، نماز صحیح است.