ج1) اگر نمازگزار تشهد و یا بعض تشهد مثل صلوات را فراموش کند و برای رکعت سوم بایستد، ولی پیش از رکوع یادش بیاید، هر چند مشغول تسبیحات شده باشد یا تسبیحات را به اتمام رسانده باشد، باید بنشیند و مقدار فراموش شده را بگوید و بعد از اتمام تشهد، دوباره ایستاده و تسبیحات رکعت سوم را مجدداً بگوید و نماز را ادامه دهد و پس از نماز، برای ایستادن بی‌جا، بنابر احتیاط مستحب دو سجده سهو به­ جا آورد.
ج2) در فرض مذکور تکلیفی ندارد و قضای بخشی از تشهد که فراموش شده است لازم نیست.

اگر در بین نماز آیه‌ سجده را بشنود، نمازش صحیح است و باید پس از شنیدن آیه‌‌ سجده، به جای سجده کردن، اشاره به سجده کند.

نماز در فرض مذکور کامل و روزه صحیح می باشد.

به طور کلی، در همه مساجد جامع می توان اعتکاف کرد؛ حتی در فرض سؤال و در مساجد غیر جامع هم که در آن نماز جماعت برپا می شود و دارای امام عادلی است، اعتکاف به قصد رجاء صحیح است.

یک نماز برای یک میّت کفایت می کند، ولی خواندن بیش از یک بار، به امید مطلوبیّت و اجیر شدن برای آن با اجرت توافقی، اشکال ندارد.

پول گرفتن امام جماعت برای مقدّمات حضور در جماعت و یا برای نماز جماعت، اشکالی ندارد.

اگر درمان بیماری، منحصر در خوردن حرام باشد اشکال ندارد؛ ولی در هر صورت مانع صحت نماز نمی‌شود.

اصل نماز باران به صورت جماعت است لکن خواندن آن به صورت فرادا به قصد رجاء، مانعی ندارد.

گفتن سه مرتبه تکبیر بعد از سلام نماز جزء تعقیبات نماز است و چرخاندن سر و صورت در هنگام تکبیر وارد نشده است.
البته مستحب است موقع گفتن تکبیر، دست ها را تا گوش ها یا تا مقابل ‎صورت بلند کنید، به طوری که موقعی که شروع به گفتن تکبیر می کنید، شروع به بلند کردن‎ دست ها نموده و وقتی بلند کردن دست ها تمام می شود تکبیر هم تمام شود.

نماز با لباس سیاه مکروه است اما در غیر نماز کراهتش ثابت نیست؛ ضمناً پوشیدن لباس سیاه جهت اظهار حزن در ایام سوگواری اهل بیت علیهم السلام نیکو است.

در هر دو مورد، باید نماز را شکسته بخواند.

در فرض مذکور، هر کدام که زودتر به دنیا آمده اند باید بخواند اگر چه مثلاً چند دقیقه باشد ولیکن اگر هم زمان و بدون تفاوت زمانی به دنیا آمده باشند، قضای نماز و روزه ها بین دو پسر (دو قلو) به صورت مساوی تقسیم می شود.

اگر باقیمانده راه، هشت فرسخ باشد یا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و برگردد، باید نماز را شکسته بخواند، در غیر این صورت نماز تمام است.

نماز گزار باید تکبیرة الاحرام را طوری بخواند که تلفظ به آن محسوب شود و نشانۀ آن این است که خودش بتواند آنچه را می‌خواند و بر زبان جاری می‌کند ـ اگر دچار سنگینی گوش یا سر و صدای محیط نیست ـ بشنود.

اگر پس از حادثه فهمیده باشد، احتیاط واجب آن است که نماز آیات را بخواند.