بر زنان واجب است در نماز تمام بدن و موی خود را به غیر از صورت به مقداری که شستن آن در وضو واجب است و دست‌ها تا مچ و پاها تا مفصل ساق با پوششی که کاملًا بدن را می‌پوشاند، بپوشانند و در حضور نامحرم پاها را نیز باید بپوشانند.

نماز و از جمله تشهد را همان طور که مراجع عظام شیعه (کثّرالله امثالهم) در رساله های عملیّه بیان نموده اند، بخوانید و چیزی بر آن اضافه نکنید، هر چند که کلام حق و صحیحی باشد.

ج1) در فرض سؤال نماز با لباس های مزبور اشکال ندارد.
ج2) به طور کلی، نماز خواندن با لباسی که دارای تمثال است، ولو در فرض مذکور، کراهت دارد.

در فرض سؤال اگر از زمانی که وضو می‌گیرد، خون حتی در باطن قطع شده باشد، لازم نیست دوباره وضو بگیرد؛ اما اگر خون - هر چند در باطن - باشد، باید برای نماز دوم وضو بگیرد.

اگر اقامت شما در آن مکان به مقداری نیست که عرفاً آن مکان برای شما محل استقرار و زندگی محسوب شود، بدون قصد اقامت ده روز، نماز شما در آنجا قصر است و روزه صحیح نیست.

نیّت جماعت برای امام جماعت لازم نیست؛ ولی اگر بخواهد ثواب جماعت را ببرد، باید نیّت جماعت نماید و تا زمانی که کسی به او اقتدا نکرده است، نماز فرادا می باشد.

اگر نمازگزار در محل عبور مردم، نماز می‌‎خواند، یا کسی رو به روی او است؛ مستحب است جلوی خود، چیزی مانند تسبیح یا چوب یا ریسمان قرار دهد.

بنا بر احتیاط واجب، نمازگزار در رکعت اول تمام نمازها و نیز در رکعت سوم نمازهای چهار رکعتی، باید بعد از سجده دوم بنشیند و سپس برای رکعت بعد برخیزد؛ البته اگر بدون اینکه مقداری بنشیند، برای رکعت بعد برخیزد، نماز باطل نیست. این عمل را جلسه استراحت می‌گویند.

در فرض سؤال تا زمانی که در محل مأموریت باشد، نمازش تمام و روزه صحیح است؛ ولی در راه برگشت نماز را بنا بر احتیاط باید به صورت جمع بین شکسته و تمام بخواند.

نمازگزاری که در فرض سؤال نمی تواند جلوی خنده اش را بگیرد، اگر از شدت خنده درونی، صورتش سرخ شود یا بدنش بلرزد، تا زمانی که صورت نماز به هم نخورده، نمازش صحیح است.

بطور کلی تکرار امامت در نماز جماعت در نمازهای یومیه یک بار جایز است، مشروط بر این که مأمومین در جماعت دوم غیر از مأمومین جماعت اول باشند؛ ضمناً گرفتن حقوق نیز اشکالی ندارد و مانع از صحت اقتدا نمی‌شود.

هر زلزله‌ای که برای مردم منطقه‌ای قابل درک باشد، موجب وجوب نماز آیات بر مردم آن منطقه می‌شود و در صورتی که هنگام زلزله، شخص متوجه آن نشود و پس از حادثه بفهمد زلزله آمده است، بنا بر احتیاط واجب باید نماز آیات بخواند. البته چنانچه مرکز زلزله نگاری وقوع لرزش های خفیف زمین را در منطقه ای اعلام کند که فقط با دستگاه قابل درک است و افرادی که در آنجا زندگی می‌کنند اصلاً آنها را احساس نکنند، نماز آیات واجب نمی‌شود.

اگر با اعتقاد و اطمینان به این که نماز قصر بر مسافر الزامی نیست، نمازش را کامل خوانده است، قضای نمازها بر او واجب نیست؛ اما اگر نسبت به حکم این مسأله تردید داشته است، باید قضای نمازهایی را که خلاف وظیفه خوانده است بخواند.

بیش از مقداری که یقین دارد نماز از او فوت شده لازم نیست قضا کند.

در فرض مذکور گرداندن انگشتر، ضرری به صحت نماز نمی‌زند؛ لذا تذکر دادن، واجب نیست.