اگر حیوان حلال گوشت وحشی را با اسلحه شکار کنید، در صورتی که وقتی به حیوان برسید و مرده باشد یا اگر زنده است، به اندازه سر بریدن آن وقت نباشد، حلال است ولی اگر به اندازه سر بریدن وقت باشد و سر حیوان را نبرید تا بمیرد، حرام می‌شود.

کشیدن دستها بر صورت بعد از قنوت اشکالی ندارد؛ هر چند انجام این کار در نماز واجب، مکروه است.

در صورتی که به مقدار واجب سجده، مهر پاک باشد و قسمت غیر خونی پیشانی، روی قسمت پاک مهر قرار بگیرد و از طرفی مقدار مجموع خون در پیشانی هم کمتر از سر انگشت اشاره باشد؛ اشکالی ندارد و نماز صحیح است.

کسی که یک رکعت از امام عقب مانده، وقتی امام تشهد رکعت آخر را می‌خواند می‌تواند برخیزد و نماز را تمام کند یا به حالت نیم خیز تا پایان تشهد یا سلام امام صبر کند و بعد برخیزد.

در هر صورت چون مسافت شرعی، یعنی بیست و نیم کیلومتر را برای سفر تفریحی پیموده اید و قصد برگشت در کمتر از ده روز را هم دارید، نماز شما شکسته است.

در صورتی ­که مدت اقامت شما در آن مکان به مقداری نباشد که عرفاً آن مکان برای شما محل استقرار و زندگی محسوب شود،- بدون قصد اقامت ده روز - نماز در آن جا قصر و روزه صحیح نیست.

در فرض سؤال اگر نمازگزار معنای حرف مزبور را بداند و آن را قصد نماید، نمازش باطل می شود، بلکه اگر قصد معنای آن را نکند، ولی ملتفت معنای آن باشد، احتیاط واجب آن است که نماز را دوباره بخواند.

در فرض سؤال باید بدن خود را تطهیر نموده و برای نماز تیمم کند. همچنین کسی که وظیفه اش تیمم می باشد، چنانچه مخالفت کند و وضو بگیرد، بنا بر احتیاط واجب وضو باطل است.

در روزه استیجاری مبطل است؛ ولی در روزه نذری و مستحبی مبطل نیست.

روزه در فرض سؤال، باطل است.

در فرض سؤال، اگر تا طلوع آفتاب به محل مزبور وارد شده باشد، قصد اقامت در صورتی محقق می‌شود که بداند تا غروب روز دهم در محل مذکور اقامت خواهد داشت و اگر بعد از طلوع آفتاب وارد شده باشد به اندازه ای که هنگام ورود از طلوع خورشید گذشته، باید از طلوع خورشید روز یازدهم بگذرد تا ده روز کامل شود.

اگر از شب قبل، قصد سفر داشته، روزه آن روز باطل است؛ ولی اگر در روز، قصد سفر کرده است، بنابر احتیاط واجب باید روزه بگیرد و پس از ماه رمضان هم قضای آن را به جا آورد.

در فرض سوال نمازتان صحیح است.

اگر امام ایستاده باشد و مأموم نداند که در کدام رکعت است، می تواند اقتدا کند؛ ولی باید حمد و در صورت فرصت داشتن سوره را به قصد قربت بخواند و در رکوع خود را به امام برساند و نمازش به جماعت صحیح است؛ اگر چه بعد متوجه شود که امام در رکعت اوّل یا دوم بوده است. و چنانچه هنگامی که امام در رکوع است، مأموم بخواهد اقتدا کند و در رکوع به امام برسد، مانعی ندارد و نماز به جماعت صحیح است و یک رکعت حساب می شود؛ هر چند نداند امام در رکعت چندم است؛ و در رکعت بعد اگر متوجه شد امام در رکعت دوم است، وظیفه ای نسبت به قرائت حمد و سوره ندارد وگرنه موظف است حمد و اگر فرصت داشت سوره را بخواند.

در فرض سؤال اگر شک داشته که با این حالت روزه صحیح است یا نه و در حال جنابت روزه گرفته، بنا بر احتیاط واجب، روزه اش باطل است ولی کفاره ندارد و فقط باید قضای آن را بگیرد. ولی اگر یقین داشته که با این حالت روزه اش صحیح است و بر این اساس روزه گرفته، روزه اش صحیح است، هر چند رعایت احتیاط در قضای روزه نیکو است.