در فرض سؤال اگر شک داشته که با این حالت روزه صحیح است یا نه و در حال جنابت روزه گرفته، بنا بر احتیاط واجب، روزه اش باطل است ولی کفاره ندارد و فقط باید قضای آن را بگیرد. ولی اگر یقین داشته که با این حالت روزه اش صحیح است و بر این اساس روزه گرفته، روزه اش صحیح است، هر چند رعایت احتیاط در قضای روزه نیکو است.

در روزه استیجاری مبطل است؛ ولی در روزه نذری و مستحبی مبطل نیست.

روزه در فرض سؤال، باطل است.

در فرض سؤال، اگر تا طلوع آفتاب به محل مزبور وارد شده باشد، قصد اقامت در صورتی محقق می‌شود که بداند تا غروب روز دهم در محل مذکور اقامت خواهد داشت و اگر بعد از طلوع آفتاب وارد شده باشد به اندازه ای که هنگام ورود از طلوع خورشید گذشته، باید از طلوع خورشید روز یازدهم بگذرد تا ده روز کامل شود.

اگر از شب قبل، قصد سفر داشته، روزه آن روز باطل است؛ ولی اگر در روز، قصد سفر کرده است، بنابر احتیاط واجب باید روزه بگیرد و پس از ماه رمضان هم قضای آن را به جا آورد.

روزه باطل است و تا اذان مغرب از کارهائی که روزه را باطل می کند باید خودداری کرده و بعداً هم روزه را قضا کند و کفاره عمد* نیز واجب می شود.
.....................
*کفاره عمد عبارت است از گرفتن شصت روز روزه (که سی و یک روز آن پی در پی باشد.) یا اطعام شصت فقیر و یا دادن شصت مد طعام به شصت مسکین که سهم هر کدام یک مدّ (تقریباً 750 گرم گندم یا نان مثلاً) است.

در فرض سؤال، اعتکاف صحیح نمی باشد.

کشیدن دستها بر صورت بعد از قنوت اشکالی ندارد؛ هر چند انجام این کار در نماز واجب، مکروه است.

اگر رفت و آمد شما، در کمتر از ده روز و به اندازۀ مسافت شرعی* در طول سال ادامه داشته باشد، و یا اینکه تا محل مذکور کمتر از مسافت شرعی باشد نماز در این سفرها تمام و روزه صحیح است.
............................
*مسافت شرعی یعنی چهل و یک کیلومتر، هر چند به صورت رفت و برگشت، آنهم اگر مسیر رفت آن از بیست و نیم کیلومتر کمتر نباشد.

در هر صورت چون مسافت شرعی، یعنی بیست و نیم کیلومتر را برای سفر تفریحی پیموده اید و قصد برگشت در کمتر از ده روز را هم دارید، نماز شما شکسته است.

اگر حیوان حلال گوشت وحشی را با اسلحه شکار کنید، در صورتی که وقتی به حیوان برسید و مرده باشد یا اگر زنده است، به اندازه سر بریدن آن وقت نباشد، حلال است ولی اگر به اندازه سر بریدن وقت باشد و سر حیوان را نبرید تا بمیرد، حرام می‌شود.

در صورتی ­که مدت اقامت شما در آن مکان به مقداری نباشد که عرفاً آن مکان برای شما محل استقرار و زندگی محسوب شود،- بدون قصد اقامت ده روز - نماز در آن جا قصر و روزه صحیح نیست.

در فرض سؤال اگر نمازگزار معنای حرف مزبور را بداند و آن را قصد نماید، نمازش باطل می شود، بلکه اگر قصد معنای آن را نکند، ولی ملتفت معنای آن باشد، احتیاط واجب آن است که نماز را دوباره بخواند.

در فرض سؤال باید بدن خود را تطهیر نموده و برای نماز تیمم کند. همچنین کسی که وظیفه اش تیمم می باشد، چنانچه مخالفت کند و وضو بگیرد، بنا بر احتیاط واجب وضو باطل است.

کسی که یک رکعت از امام عقب مانده، وقتی امام تشهد رکعت آخر را می‌خواند می‌تواند برخیزد و نماز را تمام کند یا به حالت نیم خیز تا پایان تشهد یا سلام امام صبر کند و بعد برخیزد.