در فرض سؤال، فقط قضا واجب است و کفاره ندارد.

در فرض سؤال اگر از گفتۀ مذکور برای او اطمینان به بقای شب حاصل شده باشد، روزه ایشان قضا ندارد.

اگر احتمال می‌داده است که پیش از اذان صبح برای غسل بیدار خواهد شد و تصمیم بر غسل هم داشته باشد، ولی بیدار نشود، روزه‌اش صحیح است.

در فرض سؤال، نمازهای او باطل نیست ولی باید به تعداد مواردی که یقین دارد، هر کدام دو سجده سهو انجام دهد.

در فرض سؤال که بدون احراز عدالت امام بوده، اقتدا صحیح نیست؛ اما نمازهای خوانده شده اگر یقین داشته که می شود به ایشان اقتدا کرد و با اعتقاد به صحت خوانده، در صورتی که رکنی از ارکان نماز را زیاد یا کم نکرده باشد، صحیح است.

حضور زن در وقت طلاق لازم نیست، ولی باید زن در صیغه طلاق، ولو به صورت اشاره معین شود تا از ابهام و اجمال خارج شود.

احتیاط واجب آن است که بچه را در وقت تخلّی رو به قبله یا پشت به قبله ننشانند؛ ولی اگر خود بچه بنشیند، جلوگیری از او واجب نیست.

احتیاط واجب آن است که بچه را در وقت تخلّی، رو به قبله یا پشت به قبله ننشانند؛ ولی اگر خود بچه بنشیند، جلوگیری از او واجب نیست.

اگر زمان ادای قرض نرسیده و یا قرض دهنده برای پرداخت قرض به شما مهلت بدهد، اشکالی ندارد و در صورتی که زمان ادای آن رسیده و بتوانید بدهی خود را بدهید و طلبکار هم مطالبه می کند، اول باید قرض خود را پرداخت نمائید. در هر حال اگر سفر به قصد ترک ادای دین نباشد نماز در این سفر، شکسته است.

برای عمل به وصیت در فرض سؤال از ثلث مال برداشته می شود؛ ولی اگر صرف اطلاع باشد - با وجود شرایط وجوب قضا بر پسر بزرگ - بر پسر بزرگ واجب است نمار و روزه را انجام دهد و در فرض وجود وصیت، بعد از آنکه اجیر نماز و روزه او را به طور صحیح به جا آورد، بر پسر بزرگ چیزی واجب نیست.

ابطال روزه استیجاری اگر وقت آن موسع باشد تا قبل از ظهر اشکال ندارد، اما بعد از ظهر بنابر احتیاط واجب نباید روزه را باطل نماید و در هر صورت کفاره ندارد.

در همه صور یاد شده خروج از مکه و منا بی اشکال است؛ ولی باید خروج به نحوی باشد که بتواند مناسک باقیمانده را در وقت خودش انجام دهد.

هر دو قرائت جایز و صحیح است؛ و بعید نیست که ‎ قرائت «مالِکِ یوم الدین»، ارجح و بهتر باشد.

1) می توان خواند.
2) نیاز نیست.

موارد مختلف است؛ در هر حال چنانچه غسلی که انجام داده است، غسل جنابت باشد، کفایت از غسل های دیگر می کند.