اگر بعد از اتمام سوره یا حمد باشد، نیاز نیست مأموم آنچه را خوانده شده، بخواند ولی اگر در اثنای حمد یا سوره، باشد احتیاط واجب آن است که مأموم آن را از ابتدا به قصد قربت مطلقه (نه به قصد ورود) بخواند.

نبش قبر علما و صلحا، اگرچه سال‌ها بر آن گذشته باشد، در صورتی که زیارتگاه باشد، حرام است؛ بلکه اگر زیارتگاه نیز نباشد، بنا بر احتیاط واجب نباید آن را نبش کرد.

در فرض سؤال، روزه باطل است و باید روزه را قضا کند.

با توجه به این که در معامله نسیه باید مدت برای پرداخت ثمن، معلوم باشد و احتمال زیاده و نقصان در آن نباشد، در فرض سؤال، معامله باطل است، ولی اگر فروشنده راضی به تصرف مشتری در کالای فروخته شده باشد، تصرف مشتری در آن اشکال ندارد.

قضای نمازهای نافله شبانه روز، مستحب است و فرقی بین قضای نافله شب از جهت زمان ندارد؛ کسی که ‎نمی‌تواند آن‌ها را قضا نماید، برای او مستحب است که به مقدار توانایی، صدقه بدهد و ‎کمترین صدقه آن است که برای هر دو رکعت، یک مُدّ (حدود ده سیر برابر 750 گرم گندم مثلاً) صدقه ‎بدهد و اگر نتوانست، برای هر چهار رکعت، یک مدّ صدقه بپردازد و اگر نتوانست، یک مدّ ‎برای نمازهای مستحبی شب و یک مدّ برای نمازهای مستحبی روز صدقه بدهد.

به طور کلی در اعضای وضو یا غسل نباید عمداً و بدون ضرورت مانعی ایجاد کرد و اگر چنین کند و مانع را نتواند برطرف کند معصیت کرده و باید علاوه بر وضو یا غسل جبیره‌، تیمّم نیز انجام دهد و بعد از برداشتن مانع بنا بر احتیاط واجب قضای نمازها را نیز بخواند. ضمناً آنچه عرفاً زینت محسوب می‌شود باید از نامحرم پوشانده شود.

اگر هنگام سجده، پیشانی به محل سجده برخورد کند و بی اختیار از زمین بلند شود، باید دوباره پیشانی را بر زمین بگذارد و ذکر سجده را بگوید و روی هم یک سجده به حساب می‌آید.

اگر شرائط امام جماعت را داشته باشد، اشکال ندارد.

در فرض سؤال اگر میت تازه دفن شده و بدن او متلاشی نشده باشد، در صورت عدم هتک میت، واجب است که نبش قبر نموده و بعد از غسل، او را کفن کرده و بر او نماز بخوانند و دفن کنند؛ اما اگر بدن متلاشی شده باشد، غسل و کفن ساقط است ولی باید بر قبر او نماز میت خوانده شود.

اشکال ندارد، لکن اگر در شبستان باشد، بهتر است هنگام نماز به طریقی روی آن پوشانده شود.

کفایت می کند و مستحقّ اجرت هم می باشد.

به طور کلی روز عبارت است از معنای عرفی آن؛ یعنی از طلوع تا غروب خورشید، البته اگر در موردی دلیل معتبری داشته باشیم بر این که عملی باید از طلوع فجر شروع شود مانند روزه، طبق دلیل عمل می شود.

در زمین بسیار وسیعی که از روستا و ده دور و چراگاه حیوانات است، اگر چه صاحبانش راضی نباشند، عبور کردن و نماز خواندن و مانند آن اشکال ندارد و در زمین‌های زراعی هم که نزدیک ده است و دیوار ندارد، اگر چه در بین مالکین آنها صغیر و دیوانه باشد، نماز و عبور و تصرفات جزئی اشکال ندارد، ولی اگر یکی از صاحبانش ناراضی باشند تصرف در آن حرام است.

اگر مأموم سهواً یا به خیال آن که امام تکبیر را گفته است، تکبیرة الاحرام را قبل از امام بگوید، نمازش فرادا است و اگر بخواهد جماعت بخواند، باید به نماز مستحبی عدول کرده و آن را دو رکعتی تمام کند یا قطع کند، سپس مجددا نیت جماعت کند و تکبیرة الاحرام بگوید و وارد نماز جماعت شود.

اگر بعد از وضو شک کند که آیا موضعی را که از قبل نجس بود، تطهیر کرده و سپس وضو گرفته است یا نه، وضوی او صحیح است؛ ولی باید آن موضع را آب بکشد و هر جایی که شک در سرایت دارد پاک است.