اگر شست پا را با وجود پانسمان، روی زمین بگذارید، نماز صحیح است.

اگر شک در این باشد که آن چرم طبیعی است یا مصنوعی، پاک و نماز با آن صحیح است؛ اما چنانچه یقین دارید که چرم از حیوانی است که ذبح اسلامی نشده، نجس است و اگر احتمال دهید که حیوان، ذبح اسلامی شده گرچه پاک است، ولی مادامی که تذکیه شرعی را احراز نکنید، نماز با آن صحیح نیست.

اگر سفرهای شما شغلی است و برای سال های متمادی وضعیت کاری شما به صورت مذکور است، یا این که یک سال به مدت سه ماه به صورت متوالی در غیر تعطیلات سفر شغلی دارید، در این سفرها نمازتان تمام و روزه صحیح است؛ البته اگر حداقل ده روز در یک مکان توقف داشته باشید در اولین سفر پس از آن نماز شما شکسته است و پس از آن در سفرهای شغلی نماز شما کامل است. اما در صورتی که اولین سفر بعد از ده روز توقف، سفر غیر شغلی باشد، در اولین سفر شغلی پس از آن بنابر احتیاط واجب نماز را جمع - هم شکسته و هم تمام – بخوانید.

اگر ستون به گونه‌ای است که مأموم به واسطه آن، امام یا فردی که واسطۀ اتصال او به امام است را نمی‌بیند، جماعت او صحیح نیست.

اگر پول را با نیت مذکور به فقیر بدهید، صحیح است.

در معامله نسیه باید مدت معلوم باشد؛ بنا بر این در فرض مذکور معامله صحیح نیست؛ البته اگر فروشنده راضی به تصرّف در کالا باشد، استفاده از آن اشکالی ندارد.

مراعات قبله مانند نمازهای یومیه واجب است و صحبت کردن عمدی و نیز گریه کردن با صدا و عمدی برای امور دنیوی بنابر احتیاط واجب جایز نیست.

در فرض سؤال سجده سهو واجب نیست؛ بله اگر مثلاً ناخواسته «آخ» یا «آه» و مانند آن گفته‌اید، باید سجده سهو به‌ جا آورید.

صحیح نیست.

در فرض مذکور، ادامه غسل اول حساب می‎شود و باید برای نماز، وضو بگیرد.

تفاوتی نمی کند؛ البته احتیاط مستحب آن است که در نماز، وقف به حرکت و وصل به سکون ننماید.

به طور کلی وجود همه شرایط امامت، برای صحت نماز جماعت لازم است. به عنوان مثال امام جماعت، باید عادل باشد و این عدالت می تواند از هر راهی اگر چه با اقتدای عده ای از اهل بصیرت و صلاح، احراز شود؛ بلکه حُسن ظاهر نیز کفایت می کند و در صورتی که عدالت یا حسن ظاهر مُحرز نشود، اقتداء و نماز، صحیح نیست.

ملاک صحّت قرائت در نماز، رعایت حرکات و سکنات حروف و ادای آنها از مخارج شان است به گونه ای که عرب زبانان، آن را ادای آن حرف (نه حرف دیگری) بدانند و رعایت محسّنات تجویدی لازم نیست؛ اگر مأموم قرائت امام را صحیح نداند، نمی تواند به او اقتدا کند و در صورت اقتداء، نماز او صحیح نیست و اعاده آن واجب است.

در فرض سؤال، نمازش صحیح است.

ذکر «سبحان الله» در رکوع و سجود سه بار است و کمتر از آن کفایت نمی‌کند؛ در مورد نمازهای قبل اگر جاهل قاصر بوده و با اعتقاد به صحت انجام شده، نمازها صحیح می باشد.