ج1) حیوانی که خون جهنده ندارد هر چند حرام گوشت باشد و تذکیه شرعی نشده باشد، نجس نیست؛ ولی نماز با آن باطل است. پس اگر می‌دانید در کرِم، اجزایی از آن حیوانات وجود دارد، برای نماز باید بر طرف شود و چنانچه جذب بدن شده و چیزی از آن باقی نمانده باشد، نماز اشکال ندارد و شستن محل آن لازم نیست.
ج2) اگر خورده نشود، اشکال ندارد. اما اگر خوردنی باشد در صورتی که در فرایند تولید دارو، اجزای ماهی، استحاله* یا مستهلک** شود یا معالجه بیمار، منحصر در استفاده از آن باشد، اشکال ندارد.
-------------------------------------------------------------
* استحاله: دگرگونی چیزی به صورتی که به حقیقت دیگری تبدیل شود، مانند چوبی که خاکستر شود یا سگی که در نمکزار به نمک تبدیل شود.
** مستهلک شدن: مخلوط شدن ماده ای با ماده دیگر به گونه ای که در نظر عرف (نه با دقت عقلی)، اجزاء ماده از بین برود، مانند شکری که در آب حل شود.

در مکانی که بر انسان مسافر صدق نکند، نماز تمام و و روزه صحیح است و این قضیه عرفی است و علی الظاهر یکی دو سال کافی است.

موارد مختلف است؛ لیکن اگر به عنوان مثال، وضوی او باطل بوده است و با اعتقاد به صحت وضو، اعمال را انجام داده است، باید طواف و نماز را اعاده نماید و اگر چیز دیگری بوده است باید معلوم گردد.

نگهداری گربه فی نفسه مانعی ندارد؛ هرچند باید احکام مربوط به نجاست (بول و مدفوع) و موی آن برای نماز مراعات شود.

در فرض سؤال اگر سفر شما موجب اذیت ایشان نمی گردد، سفر معصیت محسوب نمی شود؛ بنا بر این اگر سفرتان بیشتر از مسافت شرعی باشد، نماز شما شکسته است.

به طور کلی قرآن خواندن در رکوع و سجده مکروه است و خواندن آیاتی که سجده واجب دارد در نماز واجب مطلقاً جایز نیست.

باید بعد از نماز قضای هر دو سجده را انجام دهد و بنا بر احتیاط واجب سجده های سهوی که برای آنها لازم است نیز بجا آورد و لازم نیست معین کند که قضای کدام یک از آنها است.

فی حد نفسه اشکال ندارد؛ مگر اینکه مانع سجده باشد.

لباس نمازگزار شش شرط دارد:
1. پاک باشد.
2. مباح باشد.
3. از اجزاء مردار نباشد.
4. از حیوان حرام گوشت نباشد.
5 و 6. اگر نمازگزار مرد است، لباس او ابریشم خالص و طلا بافت نباشد.

در حالت عادی و بدون ضرورت، اگر مانع از قرائت صحیح نشود، کراهت دارد.

خواندن دو قنوت (یکی در رکعت اول پیش از رکوع و دیگری در رکعت دوم پس از رکوع) مستحب است.

در شفعه باید شفیع قدرت بر ادای ثمن داشته باشد، پس کسی که عاجز از آن است، حق شفعه ندارد، اگرچه ضامن یا رهن بیاورد؛ مگر این که خریدار به صبر کردن راضی شود. بلکه در وقت اخذ به شفعه، معتبر است که ثمن را حاضر کند و اگر عذر آورد که پولش در جای دیگری است و برود تا آن را حاضر کند: چنانچه در همان شهر باشد، سه روز مهلت داده می شود و اگر در شهر دیگری باشد علاوه بر آن سه روز، به اندازه ای که عادتاً انتقال مال از آن شهر ممکن باشد، مهلت داده می شود، مشروط به اینکه آن شهر زیاد دور نباشد که خریدار با مهلت دادن به او متضرر شود؛ بنا بر این اگر ثمن را در مدت مزبور حاضر نکرد، حق شفعه ندارد.

در فرض سؤال قضا بر کسی واجب نیست؛ هر چند احتیاط مستحب آن است که بین خودشان تقسیم کرده و انجام دهند و یا با قرعه یک نفر را برای انجام این کار مشخص کنند.

در مسافت شرعی، فرقی بین جاده و راه دریایی نیست.

قنوت در رکعت دوم همه نمازهای واجب و مستحب، مستحب است.