انجام نافله عشا (وتیره) در سفر با قصد رجاء و به امید ثواب، اشکال ندارد.

در فقیری که زکات دریافت می‌کند، عدالت شرط نیست.

واجب تخییری است؛ ولی خودداری از شرکت در آن به صورت دائمی وجه شرعی ندارد.

ج1و2) در هر یک از چهار سورۀ سجده (الم تنزیل)، فصّلت (حم سجده)، نجم و علق، یک آیه، سجده واجب وجود دارد که اگر انسان آن را بخواند یا به آن گوش دهد، باید پس از پایان آیه، فوراً سجده کند و اگر فراموش کند، هر وقت یادش آمد، باید سجده را انجام دهد.
ضمناً وجوب سجده، فقط در زمان خواندن همان آیه است.
آیات سجده عبارتند از:
1. آیه 15 از سوره 32 (سجده)
2. آیه 37 از سوره 41 (فصلت)
3. آیه 62 از سوره 53 (النجم)
4. آیه 19 از سوره 96 (علق)

مکلّف باید مسائلی را که انجام دادن تکلیف شرعی روزمرّه وابسته به دانستن آنها است، فرا بگیرد، مانند مسائل اصلی نماز و روزه و طهارت و برخی معاملات و غیر آن.

همه شرایط و واجبات نماز ولو در فرض سؤال لازم است؛ بلی در حال سیر، قبله شرط نیست و رکوع و سجود و قنوت با اشاره انجام می شود.

واجب است همان طواف را تصحیح کند؛ به این نحو که خودش و در صورت عدم تمکّن، نائبش یک طواف کامل به قصد ما فی الذمّه به جا آورند و نماز طواف را بعد از آن اعاده کنند.

در فرض سؤال اگر دَین یا چک را با درآمد بین سال خریده به قیمتی که سر سال خمسی قابل نقد شدن باشد خمس تعلق می گیرد.

اگر صیغۀ مخصوص نذر را نخوانده‌اید، اختیار آن با خود شما است. اما به هر حال اگر نذر صحیح شرعی با صیغۀ مخصوص نذر* محقق شده است، باید به آنچه که نذر کرده اید عمل کنید مگر اینکه از عمل به نذر ناتوان شوید که در اینصورت عمل به آن واجب نیست.
----------------------
* صیغه نذر عبارت است از «لله علیّ أن افعل کذا...» و می‌توانید ترجمه آن را بگویید که عبارت است از « برای خدا بر من است که فلان کار را انجام بدهم». و اگر بگوید: "برای خدا نذر می کنم فلان کار را انجام دهم" بنابر احتیاط واجب باید به آن عمل کند. اما با صرف عبارت "نذر می کنم"، نذر شرعی محقق نمی شود.

مستحب است نمازگزار بعد از خواندن سوره "قل هو الله احد"، یک یا دو یا سه مرتبه، "کذلک الله ربی" یا سه مرتبه"کذلک الله ربنا" بگوید و فرقی در موارد مذکور نیست.

مکلف در محلّی که قصد عشره کرده یا پس از سی روز که در جایی مردّد مانده است و همچنین در اماکن تخییر (اگر بخواهد نماز را به صورت تمام بخواند)، می تواند نوافل یومیه را نیز به نیت اداء بخواند.

در فرض سؤال چه از روی جهل و چه با علم به مسئله، نام خدای متعال را به زبان نگفته باشد، ذبح شرعی واقع نشده و مرغ‎ها حرام شده اند.

آیۀ اول کافی است، هرچند خواندن تا «هم فیها خالدون» مطابق احتیاط است.

هر گاه شخص با قصد توطّن، در محلی مستقر شود و کارهایی را انجام بدهد که معمولا انسان برای توطن در یک مکان انجام می دهد، مثل این که خانه‌ای اجاره کرده یا بخرد یا کسب و کاری پیدا کند، از همان موقع، وطن محقّق می‌شود و نمازش تمام است و گذشت یکی‌- دو ماه برای تحقّق وطن لازم نیست.

خوردن غذا در خانه مذکور فی نفسه اشکال ندارد.