اگر غسل دادن میّت، احراز نشود با مسّ جسد یا اجزاء آن، غسل مسّ میّت واجب می شود و نماز بدون غسل مسّ میّت صحیح نیست؛ البته اگر لمس با دستکش باشد، غسل لازم نیست.

اگر میت تازه دفن شده است و نبش قبر موجب هتک او نمی شود و حرج و مشقت برای افراد زنده ندارد، باید نبش قبر کنند و پس از تکمیل غسل، حنوط و کفن و نماز و دفن انجام شود؛ در غیر این صورت وظیفه ای ندارند.

احتیاط واجب آن است که مُحرم کاری نکند که خون از بدن او بیرون آید و جامه‌ احرام باید شرایط لباس نمازگزار را داشته باشد و همچنین در حال طواف، باید بدن و لباس از خونی که از آن در نماز عفو نشده است پاک باشد.

اگر در حال نشسته، امام را می بیند و فقط در سجده امام را نمی بیند، اشکال ندارد.

کسی که شغلش سفر است، اگر در ضمن سفر شغلی، کار شخصی، مانند تفریح انجام دهد، ـ چه غرض اصلی، کار شخصی باشد، و بردن مسافر تبعی، یا به عکس و یا هر دو غرض مساوی باشد ـ نماز تمام است.

انسان در حال نماز نباید به دیگری سلام کند ولی اگر کسی به او سلام کرد واجب است جواب او را بدهد و باید به گونه ای جواب دهد که کلمه سلام مقدم باشد؛ مانند اینکه بگوید: "سلام علیکم" یا "السلام علیکم" و نباید "علیکم السلام" بگوید.

تا زمانی که طواف ها از جمله طواف نساء و نماز آن ها را خود شما و در صورت عدم توانایی، نایب شما به جا نیاورد، باید از ازدواج و محرماتی که با طواف نساء حلال می شود، اجتناب کنید و ضمناً صیغه عقد باید مجدداً بعد از آن جاری شود.

در فرض سؤال معامله یاد شده که معامله سلف نامیده می شود اشکال ندارد؛ البته در این معامله باید:
1. خصوصیاتی را که قیمت جنس به واسطه آنها فرق می کند، معین نمایند.
2. پیش از آن که خریدار و فروشنده از هم جدا شوند، خریدار، تمام قیمت را به فروشنده بدهد.
3. مدت را کاملًا معین کنند، و اگر مثلًا بگوید تا اول خرمن جنسی را تحویل می دهم چون مدت کاملًا معلوم نشده معامله باطل است.
4. وقتی را برای تحویل جنس معین کنند که در آن وقت، بقدری از آن جنس وجود داشته باشد که اطمینان داشته باشند که نایاب نخواهد بود.
5. بنا بر احتیاط واجب جای تحویل جنس را معین نمایند، ولی اگر از حرفهای آنان جای آن معلوم باشد لازم نیست اسم آن جا را ببرند.
6. وزن یا پیمانه آن را معین کنند.

در صورت تیمّم بدل از غسل، نیاز به وضو نیست؛ مگر آن که حدث اصغر از او سر زند مثلاً بول کند، که برای نمازهای بعد در صورتی که هنوز نمی‌تواند غسل کند، بنابر احتیاط باید بار دیگر تیمّم بدل از غسل کند و وضو هم بگیرد.

مانعی ندارد؛ هر چند احتیاط مستحب در ترک چنین نیابتی است.

در سجدۀ شکر، همین اندازه که انسان پیشانی را به قصد شکر بر زمین بگذارد، کافی است، بهتر است صد مرتبه یا سه مرتبه یا یک مرتبه شکرا للٰه، یا شکراً، یا عفواً بگوید.

در صحت اقتدا، احراز عدالت و شروط دیگر امام جماعت شرط است و از هر راهی که اطمینان به عدالت حاصل شود، اگر چه با اقتدای عده ای از اهل بصیرت و صلاح باشد کافی است، بلکه حسن ظاهر نیز کفایت می کند.

ج1) قضای همه نمازها و روزه‌هایی که یقین به فوت آن‌ها پس از رسیدن به سنّ بلوغ و تکلیف شرعی دارید، واجب است.
ج2) در فرض مذکور کفاره عمد واجب نیست، ولی احتیاط در این است که کفاره تأخیر بپردازید کفاره تأخیر یک مد طعام است؛ یعنی بابت هر روزه باید 750 گرم گندم، آرد، نان، برنج و امثال آن را به فقیر بدهید.

اگر مربوط به استمتاع باشد اطاعت از شوهر واجب است، مگر آن که رضایت او را جلب کنید.

قیام متصل به رکوع یعنی نمازگزار «از حالت ایستاده به رکوع» برود؛ بنا بر این اگر کسی بعد از حمد و سوره، رکوع را فراموش کند و به سجده ـ یک سجده ـ برود یا در حال رفتن به سجده متوجه شود، نمی‌تواند از همان حالت به رکوع برگردد؛ بلکه باید بایستد و سپس به رکوع برود.
قیام متصل به رکوع از واجبات رکنی است که ترک عمدی و سهوی آن موجب بطلان نماز می‌شود.
اما «قیام بعد از رکوع» واجب غیر رکنی است؛ یعنی باید بعد از رکوع بایستد و بدن او آرام بگیرد سپس به سجده برود و اگر سهواً ترک شود، ضرری به صحت نماز نمی‌زند.