در فرض سؤال بنابر احتیاط واجب در سفر کاری بعد از سفر زیارتی، نمازش را هم قصر و هم تمام بخواند.

هرگاه می داند در آن محل ده روز یا بیشتر می ماند باید نماز را تمام بخواند؛ اما اگر نمی داند که چند روز می ماند، چنانچه تا سی روز مردداً در آنجا بماند، نمازش قصر است و در روز سی و یکم به بعد باید نمازش را تمام بخواند، اگر چه بداند نصف روز دیگر در آنجا خواهد بود.

الکل‌هایی که نمی‌دانید از اقسام مشروبات مست کننده است، پاک محسوب می‌شود و استفاده از مایعاتی که با آن مخلوط شده است و نماز خواندن با لباس و بدن آغشته به آن اشکال ندارد؛ اما اگر بدانید از مشروبات مست کننده محسوب می‌شود، بنابر احتیاط واجب نجس است.

اگر سهواً پیش از امام جماعت به رکوع رود، باید سر از رکوع بردارد و دوباره بعد از قنوت، همراه با امام به رکوع رود و نماز را با امام جماعت تمام کند در این صورت نمازش به جماعت صحیح است و اگر از رکوع برنگردد، نمازش به صورت فرادا صحیح است.

اگر رفت و آمدش حداقل سه ماه - غیر از روزهای تعطیل - ادامه دارد، نمازش در مبدأ و مقصد و بین راه، در سفرهای مربوط به خدمت سربازی یا کارش، تمام و روزه‌اش صحیح است.

اخذ اجرت در برابر انجام واجبات یا تعلیم آن، اشکال ندارد.

صِرف آن، موجب حرام شدن سفر نیست؛ مگر این که سفر، مصداق اذیت نمودن آن‌ها از نوع اظهار انزجار و راندن و طرد کردن آن‌ها باشد.

ج1) اعتکاف صحیح است.
ج2) در صورتی که سفر را ادامه ندهد و در همان محلی که توبه کرده معتکف شود، اشکالی ندارد و می تواند معتکف شود.

اشکال ندارد و فرقی ندارد که خون مذکور در لباس یا در بدن باشد.

در هر صورت نمازهای گذشته صحیح است.

ج1و2) در قرائت و اذکار واجب، باید تشدید رعایت شود؛ اما در قنوت و اذکار مستحبی در صورتی که معنا تغییر نکند و نیز از جهت ماده و اعراب، غلط فاحش نباشد، اشکال ندارد.

مخصوص سوره توحید است.

نمازگزار در حال نشسته، بعد از نیت، تکبیرة الاحرام بگوید و مستحب است دستها را هنگام تکبیر تا کنار گوش بالا آورد؛ پس از حمد و سوره، برای رکوع سر را تا روبروی زانوها خم کند و پس از آن به حالت نشسته قرار گیرد و سپس به سجده رود. و رکعت دوم را نیز چنین انجام دهد و در حال نشسته تشهد و سلام بخواند. ضمناً نشستن به صورت چهار زانو اشکالی ندارد.

بلی استحباب دارد.

بنا بر احتیاط واجب باید روزه قضا را بگیرد.