پول نمازهای خوانده شده، اگر تا حدود یک هفته بعد از سال خمسی، صرف در مؤونه نشود، خمس دارد.

اگر بیش از یک سهو محسوب شود، مثل اینکه متوجه گفتن کلام اضافه شود و دوباره با فاصله، سهواً کلام اضافه دیگری بگوید یا در رکعات مختلف، کلام اضافه بگوید، سجده سهو تکرار می شود.

اگر زن پیش از ده روز پاک شود و بداند که در باطن خون نیست، باید برای عبادتهای خود غسل کند اگر چه گمان داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می‌بیند، ولی اگر یقین داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می‌بیند نباید غسل کند و نمی‌تواند نماز بخواند و باید به احکام حائض رفتار نماید.

اگر زن پیش از ده روز پاک شود و بداند که در باطن خون نیست، باید برای عبادت های خود غسل کند، اگر چه گمان داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می بیند؛ ولی اگر یقین داشته باشد که پیش از تمام شدن ده روز دوباره خون می بیند، نباید غسل کند و نمی تواند نماز بخواند و باید به احکام حائض رفتار نماید.

ج1) به طور کلی عدول از مجتهد زنده (در مسائلی که فتوا دارد) به مجتهد زنده دیگر، بنابر احتیاط واجب جایز نیست؛ مگر این که مجتهد دوم، اعلم یا محتمل‌ الأعلمیه باشد.
ج2) به هر حال تا حصول اطمینان، واجب است رمی کند؛ البته وسواس جایز نیست.
ج3) اگر بتواند در وقت خلوت، رمی کند، باید صبر کند و در زمان خلوت، خودش رمی کند و اگر به طور کلی از انجام رمی در روز معذور است، ولی در شب می‌تواند رمی کند؛ باید خودش در شب پیش و یا شب بعد، رمی کند؛ اما کسانی که از انجام رمی حتی در شب معذورند، می توانند نایب بگیرند. لیکن اگر هنگام نایب گرفتن، از برطرف شدن عذر خود مأیوس نبودند، احتیاط واجب آن است که در صورت برطرف شدن عذر در شب خودشان نیز رمی را تکرار کنند.

هر چیزی که روزه را باطل می کند، اعتکاف را هم باطل می کند؛ چون شرط صحت آن روزه است. پس باطل شدن روزه سبب باطل شدن اعتکاف می شود. همچنین جماع آن را باطل می کند، هر چند در شب انجام گیرد یا از روی سهو باشد؛ و همچنین است لمس کردن و بوسیدن از روی شهوت. اما در سایر کارهای حرامی که گفته شد بنابر احتیاط واجب اگر عمداً یا سهواً مرتکب شود، چنانچه اعتکاف واجب معین باشد، باید آن را تمام کند، و سپس قضا نماید، و اگر واجب معین نباشد در صورتی که این محرّمات را روز اوّل یا دوّم انجام دهد، باید اعتکاف را از نو شروع کند؛ و اگر در روز سوّم انجام دهد آن را تمام کند و بعد از سر بگیرد. و هر وقت اعتکاف را باطل کند، چنانچه واجب معیّن باشد، قضای آن واجب است، ولی لازم نیست فوراً قضا کند، و اگر واجب غیر معیّن باشد، از سرگرفتن آن واجب است. همچنین اگر اعتکاف مستحب را بعد از روز دوّم باطل کند، قضای آن واجب است، امّا قبل از آن، چیزی بر او نیست.

اگر رفت و آمدش حداقل سه ماه - غیر از روزهای تعطیل - ادامه دارد، نمازش در مبدأ و مقصد و بین راه، در سفرهای مربوط به خدمت سربازی یا کارش، تمام و روزه‌اش صحیح است.

اخذ اجرت در برابر انجام واجبات یا تعلیم آن، اشکال ندارد.

صِرف آن، موجب حرام شدن سفر نیست؛ مگر این که سفر، مصداق اذیت نمودن آن‌ها از نوع اظهار انزجار و راندن و طرد کردن آن‌ها باشد.

ج1) اعتکاف صحیح است.
ج2) در صورتی که سفر را ادامه ندهد و در همان محلی که توبه کرده معتکف شود، اشکالی ندارد و می تواند معتکف شود.

اشکال ندارد و فرقی ندارد که خون مذکور در لباس یا در بدن باشد.

در هر صورت نمازهای گذشته صحیح است.

ج1و2) در قرائت و اذکار واجب، باید تشدید رعایت شود؛ اما در قنوت و اذکار مستحبی در صورتی که معنا تغییر نکند و نیز از جهت ماده و اعراب، غلط فاحش نباشد، اشکال ندارد.

مخصوص سوره توحید است.

نمازگزار در حال نشسته، بعد از نیت، تکبیرة الاحرام بگوید و مستحب است دستها را هنگام تکبیر تا کنار گوش بالا آورد؛ پس از حمد و سوره، برای رکوع سر را تا روبروی زانوها خم کند و پس از آن به حالت نشسته قرار گیرد و سپس به سجده رود. و رکعت دوم را نیز چنین انجام دهد و در حال نشسته تشهد و سلام بخواند. ضمناً نشستن به صورت چهار زانو اشکالی ندارد.