موی سگ مانند خود سگ نجس است و با شستن، پاک نمی شود و برای تطهیر محلی که با رطوبت مسریه با آن ملاقات کرده ابتدا باید موی سگ جدا شود و بعد محل مزبور شسته شود.

اگر وقف به صورت صحیح انجام شده است، امکان تغییر آن وجود ندارد.

بله، صحیح است.

کسی که زکات می‎‌گیرد، عدالت در او شرط نیست؛ اگر فقرا شیعه باشند، می‌توان زکات مال را به آن‌ها داد. البته بنا بر احتیاط واجب، نباید شراب خوار یا متجاهر به گناه کبیره ای مانند شراب خواری باشد. در ضمن اگر دادن زکات به کسی، کمک به گناه یا وادار کردن او به کار زشت باشد و ندادن آن، جلوگیری از منکر باشد، نباید زکات به او بدهد.

خروج از اعتکاف در فرض مذکور (در غیر شهر مکه) اشکال دارد.

در فرض سؤال، در سفر به کمتر از مسافت شرعی، محدودیتی ندارد.

ج1) اگر مالک، زمین را به عنوان وقف برای مسجد به متولی تحویل داده باشد یا خود واقف، به عنوان متولی سازنده مسجد عمل کرده باشد و یا با اجازۀ او به عنوان وقف مسجد در آن زمین نماز خوانده باشند؛ وقف مسجد محقق شده و تغییر و تبدیل آن جایز نیست.
ج2) ساختن مکان دیگر در همان زمین در کنار مسجد از پاسخ اول روشن شد؛ اما ساختن طبقات دیگر بستگی به نیت واقف در هنگام وقف و قبض دارد.

مجرّد کشف خلاف چیزی که امام جماعت گفته، دلیل بر دروغگویی او نیست، زیرا ممکن است گفته او از روی اشتباه یا خطا و یا توریه باشد، و سزاوار نیست انسان به مجرّد توهّم خروج امام جماعت از عدالت، خود را از برکات نماز جماعت محروم نماید و تا برای شخص احراز نشود که عمل آن امام جماعت که او آن را دروغگو می شمارد، با علم و اختیار و بدون مجوّز شرعی بوده، مجاز نیست که حکم به فسق او نماید.

سهواً اشکال ندارد و همچنین اگر از روی فراموشی یا ندانستن مسأله باشد، نمازش صحیح است

طبق نظر مقام معظم رهبری «دام ظله» در احکام مسافر و قصد توطن و قصد اقامت ده روز فرقی بین شهرهای بزرگ (بلاد کبیره) و معمولی نیست و حتی با قصد توطن در یک شهر بزرگ و مدتی در آنجا ماندن، بدون معین کردن محله خاصی از آن، تمام آن شهر حکم وطن را پیدا خواهد کرد. همچنین اگر قصد اقامت ده روز در مانند این شهر نماید، بدون اینکه محله خاصی از آن را قصد نماید، حکم تمام بودن نماز و صحت روزه در مورد او در تمام محله های آن شهر جاری خواهد بود.

اگر دو بیّنه با هم تعارض کند (یک بینه مسافت شرعی را ثابت و دیگری آن را نفی کند) به مقتضای قاعده، هر دو بینه کنار گذاشته می‌شود، بنابر این شک به مسافت باقی می‌ماند و باید نماز را تمام خواند. البته اگر یکی از دو بیّنه متکی به وجدان باشد؛ مانند این که دو شاهد عادل براساس کیلومترشمار بگویند به اندازه مسافت شرعی است و دو شاهد عادل دیگر با تکیه بر اصل عملی مانند استصحاب بگوید مسافت شرعی محقق نشده است، بیّنة اول مقدم است و باید طبق آن عمل کرد.

نباید به خانواده دختر دروغ بگویید، ولی اگر سؤال نکردند، نسبت به بیان کاهل نمازی وی شرعاً وظیفه ای ندارید.

به طور کلی در حال سجده باید جای پیشانی از جای زانوها و سرانگشتان پا، بالاتر یا پایین ­تر از چهار انگشت بسته نباشد.

1) چنانچه قصد دارید در ایلام برای مدت حداقل یکی دو سال زندگی کنید، چون آنجا محل استقرار شماست نمازتان در آنجا تمام و روزه صحیح است.
2) اگر هر روز به غیر از ایام تعطیل - و برای حداقل سه ماه - به محل کار می‌روید و برمی‌گردید، در این سفرهای شغلی، نمازتان تمام و روزه صحیح است.

منظور مغرب روز دوم است.