اگر انجام این کار ضرورت داشته و امکان برطرف کردن پماد و شستن محل یا قرار دادن پارچه بر روی آن، به خاطر ضرر وجود ندارد، باید جاهایی را که آب برای آن ضرر ندارد بشوید و احتیاط آن است که اگر کشیدن دست تر بر پیشانی ضرر ندارد، دست تر روی آن بکشد؛ برای غسل هم به همین صورت عمل کند.
اما برای سجده اگر امکان پاک کردن پیشانی (هر چند به مقدار یک بند انگشت) نباشد، باید به یکی از دو طرف پیشانی سجده کند و اگر ممکن نیست به چانه سجده کند.

باید قضاء کند.

اشکال ندارد.

غسل دادن مولود در وقت تولد اگر ضرری برایش نداشته باشد، همچنین گفتن اذان در گوش راست و اقامه در گوش چپ او و مالیدن آب فرات و تربت سیدالشهداء (علیه‌السلام) به سقف دهان او و قراردادن نام خوب برای او مستحب است، بهترین اسم‌ها اسمی است که متضمن معنای عبودیت برای خدای جلّ شأنه باشد مانند عبدالله، عبدالرحیم، عبدالرحمن و مانند اینها و پس از آن اسم‌های پیغمبران و ائمه (علیهم‌السلام) است و افضل آن محمّد است؛ بلکه برای کسی که چهار فرزند دارد ترک اسم محمد برای او مکروه است و مستحب است که سر فرزند را روز هفتم بتراشند و به مقدار وزن موی او طلا یا نقره صدقه بدهند، ولیمه دادن برای ولادت فرزند نیز مستحب است.
و از مستحبات اکید، عقیقه (قربانی گوسفند یا گاو یا شتر) برای پسر و دختر است و مستحب است که از برای پسر، نر و از برای دختر، ماده عقیقه شود؛ و بهتر است روز هفتم ولادت قربانی انجام شود. در عقیقه مخیّر است بین این که گوشت خام یا پخته آن را تقسیم کند یا پخته شود و جمعی از مؤمنین که کمتر از ده نفر نباشند دعوت به آن شوند و اگر زیادتر باشند افضل است و میهمان ها از آن می خورند و برای فرزند دعا می کنند.

اگر امید به بهبودی در آینده باشد، بنابر احتیاط واجب نمی‌توانید نمازهای قضاء شده را به طور نشسته و یا بر روی صندلی به جا آورید.

تا زمانی که انسان در فرض سؤال به سفر جدیدی نرود، همان قصد اول کفایت می کند و قصد جدید نیاز نیست.

اگر ده روز در جایی توقف نمی‌کند در سفرهای شغلی، نمازش تمام است.

در فرض سؤال اگر وضعیت مذکور حداقل سه ماه ادامه دارد و در طول هفته _ غیر تعطیلات _ به جهت شغل مسافر باشد و یا اگر مدت طولانی مثلا یک سال در هر ده روز یک سفر شغلی دارد، نمازش در محل کار و بین راه تمام و روزه اش صحیح است و اگر ده روز هیچ سفری نداشته و در یک محل توقف داشته باشد، در اولین سفر حکم مسافر دارد.

در فرض مذکور، ازدواج با گروه اول جایز نیست؛ ولی ازدواج با گروه دوم اشکالی ندارد، هر چند مکروه است.

به طور کلی ازدواج دختر شیعه با مرد سنی (غیر ناصبی) کراهت دارد و احتیاط مستحب در ترک چنین ازدواجی است؛ در هر حال برای صحت عقد، باید طرفین، قصد انشاء عقد موقت* داشته باشند و این عقد را با رعایت شرایط آن مثل تعیین مدت و مهریه و بنابر احتیاط واجب با اجازه ولیّ دختر بخوانند. اگر قبول نداشتن عقد موقت، باعث شود قصد جدی انشاء عقد نکند، عقد صحیح نیست.

موارد مختلف است؛ ولیکن در فرض سوال اشکال ندارد.

اقتدا در فرض مزبور اشکال ندارد و نیازی به تحصیل اطمینان قبل از اقتدا کردن نیست.

اگر امام جماعت اطلاع از غصبی بودن ندارد یا اعتقاد دارد که لباسش غصبی نیست، اقتدا اشکال ندارد.

احتیاط در ترک اقتدا است.

راه رفتن اشکال ندارد؛ هر چند مستحب است هنگام گفتن اذان رو به قبله بایستد و هنگام گفتن اقامه بدن آرام باشد.