خارج شدن از اداره برای رفتن به مسجد جهت شرکت در نماز جماعت در اول وقت، در صورتی که نماز جماعت در خود اداره بر پا نشود، اشکال ندارد، ولی باید مقدمات نماز به گونه ای فراهم شود که مدت غیبت از اداره در ساعات رسمی کار برای ادای فریضه نماز جماعت، کاملاً کاهش پیدا کند.

در فرض سؤال خون مذکور، حکم استحاضه را دارد. اگر استحاضه، قلیله باشد باید برای هر نماز یک وضو بگیرید و ظاهر فرج را هم اگر خون به آن رسیده است، آب بکشید و بنا بر احتیاط واجب وسیله ای را که برای جلوگیری از خون استفاده می کنید، ــ اگر نجس شده است ــ آب بکشید یا عوض کنید. در استحاضه متوسطه علاوه بر وظایف استحاضه قلیله، باید برای نمازی که قبل از آن یا در بین آن خون استحاضۀ متوسطه دیده اید، غسل کنید، یعنی اگر بعد از نماز صبح مستحاضۀ متوسطه شوید، باید برای نماز ظهر و عصر، غسل کنید و بعد از آن تا زمانی که مستحاضۀ متوسطه هستید، هر روز بعد از اذان صبح و قبل از نماز، غسل کنید. در استحاضۀ کثیره: علاوه بر کارهای استحاضه قلیله، باید یک غسل برای نماز صبح و یک غسل برای نماز ظهر و عصر و یک غسل برای نماز مغرب و عشاء، در وقت نماز انجام دهید، البته اگر بین نماز ظهر و عصر یا مغرب و عشاء، فاصله بیندازید، باید برای نماز عصر و عشاء هم یک غسل انجام دهید.

کسی که می خواهد نماز بخواند، باید برای پیدا کردن قبله کوشش نماید تا یقین کند که قبله کدام طرف است و می تواند به گفته دو شاهد عادل که از روی نشانه های حسی شهادت می دهند، یا به قول کسی که از روی قاعده علمی قبله را می شناسد و محل اطمینان است، عمل کند و اگر اینها ممکن نشد، باید به گمانی که از محراب مسجد مسلمانان یا قبرهای آنان یا از راه های دیگر پیدا می شود، عمل نماید؛ حتی اگر از گفته فاسق یا کافری که به واسطه قواعد علمی قبله را می شناسد گمان به قبله پیدا کند، کافی است و کسی که برای یافتن جهت قبله هیچ راهی ندارد و گمان هم به هیچ طرف نمی رود، بنا بر احتیاط واجب باید به چهار طرف نماز بخواند و اگر برای چهار نماز وقت ندارد، به هر اندازه ای که وقت دارد نماز را تکرار کند.

اگر انسان فراموش کند که مسافر باید نمازش را قصر بخواند یا فراموش کند که در سفر است و نمازش را تمام بخواند، چنانچه داخل وقت یادش بیاید، باید نماز را اعاده کند و اگر اعاده نکند، قضای آن واجب است؛ ولی اگر بعد از وقت متوجه شود، نمازش قضا ندارد.

ج1) بنابر احتیاط واجب باید وضو گرفته و نماز را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضای نمازها را بخواند.
ج2) باید قضای نمازها را بخواند.

اگر نمازگزار در بین نماز چیزی که بر آن سجده می‌کند گم شود و چیزی که سجده بر آن صحیح است در دسترس نداشته باشد، چنانچه وقت وسعت داشته باشد باید نماز را بشکند، و اگر وقت تنگ است چنانچه لباس او از جنس کتان است یا چیزی که جنس پنبه و کتان دارد باید بر آن سجده کند و احتیاط آن است که تا سجده بر لباسی که از پنبه و کتان باشد ممکن است بر غیر آن یعنی غیر لباسی که از این جنس باشد سجده نکند؛ و اگر ندارد بنا بر احتیاط واجب بر پشت دست خود سجده کند.

در هر حال، نماز به هیچ وجه ساقط نیست. می توانید با متصدیان امر صحبت و توجیه نمائید و با شیوه های مختلف از جمله مرخصی ساعتی نماز خود را بجا آورید و اگر به هیچ وجه امکان پذیر نباشد، چاره ای جز تغییر شغل نیست.

اگر فرصت و امکان تطهیر نجاست از بدن و لباس یا تعویض لباس برای نماز باشد، باید تطهیر یا تعویض را انجام دهد. اما کسی که غیر از لباس نجس، لباس دیگری ندارد و وقت تنگ است یا احتمال نمی دهد که لباس پاک پیدا کند، اگر به واسطه سرما یا عذر دیگر نمی تواند لباس را بیرون بیاورد، باید در همان لباس نماز بخواند و نمازش صحیح است ولی چنانچه بتواند لباس را بیرون بیاورد، باید نماز را به دستوری که برای برهنگان گفته شده به جا آورد.

کسی که غیر از لباس نجس لباس دیگری ندارد و وقت تنگ است یا احتمال نمی دهد که لباس پاک پیدا کند، اگر به واسطه سرما یا عذر دیگر نمی تواند لباس را بیرون بیاورد، باید در همان لباس نماز بخواند و نمازش صحیح است. ولی چنانچه بتواند لباس را بیرون بیاورد، باید نماز را به دستوری که برای برهنگان گفته شد بجا آورد.

اگر وقتی دارید که بتوانید طواف و نماز را با وضو انجام دهید، باید آن وقت را انتخاب کنید و طواف و نماز را با وضو و بدن پاک بجا آورید و بقیه اعمال را بعد از آن انجام دهید و اگر چنین وقتی ندارید، در صورتی که مشقت نداشته باشد، برای هر بار که حدث از شما صادر می‎شود ـ ولو با حمل آب در اثنای طواف و نماز آن ـ یک وضو بگیرید و اگر مشقت دارد، برای طواف، یک وضو و برای نماز هم یک وضو بگیرید.

در فرض مذکور، چنانچه شستن لباس و یا عوض کردن لباس در وقت نماز ممکن نباشد، و ساتر عورت هم نداشته باشد، و امکان برهنه شدن و خواندن نماز در آن حال ـ به نحوی که در رساله‌های عملیه ذکر شده است ـ را ندارد؛ با همان لباس نجس نماز بخواند، و این نماز مُجزی است و اعاده آن لازم نیست.

چنانچه جهل او به أجزاء و شرایطی باشد که إخلال به آن ها از روی جهل، به صحت نماز ضرر نزند، آگاه کردن او واجب نیست؛ ولی اگر از أجزاء و شرایطی است که إخلال به آن ها هر چند از روی جهل، موجب بطلان نماز و لزوم إعاده شود، مثل وضو، غسل، وقت، رکوع و سجود، در این صورت باید حکم صحیح را به او بگویید.

می‌توانید دو رکعت نافله مغرب را خوانده و دو رکعت دیگر را در قالب نماز غفیله به‌جا آورید.

به طور کلی نمازهای ظهر و عصر باید آهسته خوانده شوند و چنانچه عمداً مجلسی با صدا بخواند نماز باطل می شود و نسبت به نماز مغرب و عشاء و صبح، آقایان باید آنها را با صدا و بلند بخوانند ولی چنانچه بلند خواندن به نحوی باشد که از حالت نماز خارج شوند و یا بیشتر از معمول صدا را بلند کنند، مانند این‌که با فریاد بخوانند، نماز باطل است.

مکان نمازگزار در نماز واجب، علاوه بر اینکه باید به صورتی باشد که بتوان کامل ایستاد و جهت قبله را رعایت کرد، باید بی حرکت باشد؛ یعنی طوری باشد که شخص نمازگزار بتواند با آرامش بدن و بدون تکان، نماز بخواند. بنابراین نماز در جاهایی که انسان بی اختیار تکان می خورد، مانند خودرو و یا بعضی تخت‌های فنری و امثال آن صحیح نیست، مگر هنگامی که به خاطر تنگی وقت و غیر آن مجبور باشد در چنان مکانی نماز بخواند؛ ولی نماز مستحبی اشکال ندارد.