اگر وکیل شده که اجیر پیدا کند و ایشان فقط واسطه در رساندن پول به اجیر باشد، نمی‌تواند چیزی را برای خودش بردارد اگرچه می‌تواند از موکل خود، حق الوکاله دریافت نماید. ولیکن اگر مستأجر، کار را به او سپرده است و این حق را برای او گذاشته است که خود انجام دهد و یا به دیگری بسپارد در این صورت اگر مقداری از نماز را خودش بخواند و مابقی را به قیمت کمتر به اجیر دیگر بسپارد، جایز است.

اگر زن بخواهد بعد از عقد نکاح قرارداد کاری که منافی حق شوهر است ببندد باید با اجازه شوهر باشد و اگر او اجازه ندهد، قرارداد باطل است، مگر این که زن ضمن عقد نکاح شرط کرده باشد که برای کار، بیرون برود یا عقد نکاح مبنی بر این شرط خوانده شده باشد که در این صورت باید به شرط عمل شود.

اگر مخالف مقررات مربوط باشد، جایز نیست.

استمناء (خود ارضایی) حرام است و اگر منجر به خروج منی شود، موجب غسل جنابت هم می شود.
ممکن است ترک گناه در اول کار، مقداری مشکل به نظر برسد؛ اما انسان باید عواقب خطرناک دنیوی و اخروی آن را مد نظر داشته باشد و بداند که با کار مذکور، علاوه بر ضررهای جسمی، خودش را در دنیا و آخرت به هلاکت و بدبختی خواهد انداخت.
لذا با عزم و اراده ‎ای جدّی و با توکّل بر خداوند متعال و استعانت از درگاه رحمت او، این گناه را ترک کرده و از دیدن و شنیدن صحنه ها و مطالب مفسده انگیز و معاشرت با دوستان ناباب، خودداری کند.
مداومت در خواندن قرآن، شرکت در مجالس وعظ و خطابه، توسل به اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام)، تلاش و جدّیت در تحصیل و کسب علوم و معارف، ورزش مستمر، اشتغال به کار مفید و هنرهای سودمندی چون خطاطی، نقاشی، صنعت و...، غافل نبودن از یاد مرگ و روز قیامت و نیز پرهیز جدّی از این که در جایی تنها و در خلوت بودن، می تواند انسان را در این راه یاری کند. همچنین اگر چنین فردی ازدواج نکرده، سعی کند با ازدواجی ساده، کم خرج و سالم، دین و جسم خود را از آثار مخرّب فعل مذکور، حفظ کند.

مستحب است میت را قبل از دفن، سه مرتبه بر زمین بگذارند و بلند کنند بدین صورت که مقداری (حدود یک متر یا یک متر و نیم) مانده به قبر میت به زمین گذاشته شود و سپس او را بلند کنند و مقداری بطرف قبر حرکت داده و دوباره زمین گذارند و این کار را سه مرتبه تکرار کنند.

اگر سفر برای او واجب است یا ضرورت عرفی دارد مثل سفر برای کار و تجارت یا تحصیل علم و یا زیارت و امثال آن، اجازه همسر لازم نیست ولی بنا بر احتیاط واجب از سفری که برای مجرد تفریح و میل شخصی است و موجب ترک آمیزش با زوجه بیش از چهار ماه می‌شود اجتناب کند یا او را راضی نماید.

به طور کلی، مسافرت در ماه رمضان هر چند برای فرار از روزه باشد، جایز است، البته بهتر است به سفر نرود؛ مگر اینکه سفر برای کار نیکو یا لازمی باشد و در صورت مسافرت، ولو اینکه برای فرار از روزه باشد، چنانچه از شب قبل تصمیم به سفر داشته و قبل از ظهر از شهر خارج و هنگام اذان ظهر در سفر باشد، افطار بر او واجب است.

کسی که زکات می‎‌گیرد، عدالت در او شرط نیست؛ اگر فقرا شیعه باشند، می‌توان زکات مال را به آن‌ها داد. البته بنا بر احتیاط واجب، نباید شراب خوار یا متجاهر به گناه کبیره ای مانند شراب خواری باشد. در ضمن اگر دادن زکات به کسی، کمک به گناه یا وادار کردن او به کار زشت باشد و ندادن آن، جلوگیری از منکر باشد، نباید زکات به او بدهد.

اگر شیئی که دارای منافع حلال و حرام است، معامله شود و فروشنده ‌بداند که خریدار کالا را در حرام به کار می‌برد ولی قصد فروشنده از معامله استفاده حرام نباشد، اگر عرفاً کمک به عمل حرام محسوب شود یا وظیفه فروشنده نهی از منکر باشد، معامله حرام، اما صحیح است.

مسافری که از وطن یا محل اقامت ده روز خارج می شود، اگر یک مقصد داشته باشد، مجموع رفت و برگشت او یک سفر محسوب می شود، ولی اگر چند مقصد داشته باشد، سفرِ اول با رسیدن به مقصد اول تمام می‌شود و از هنگامی که به سمت مقصد دوم حرکت می کند، در صورتی که قصد پیمودن مسافت شرعی را داشته باشد، سفر دوم محسوب می شود و نماز تمام است.

ج1. اگر صیغه مخصوص نذر*را نخوانده‌اید، وظیفه ای ندارید و اگر صیغه نذر را خوانده اید و هنگام نذر، وقت خاصی معیّن نکرده اید باید دوباره 7 روز پشت سرهم روزه بگیرید.
ج2. اگر قبل از ظهر از نیت روزه نذر غیر معین برگردید یعنی قصد قطع روزه را نمایید و بعد از آن تا قبل از ظهر نیت روزه قضا نمایید صحیح است ولیکن عدول از یک روزه به روزه دیگر صحیح نمی باشد.
-------------------
*صیغه نذر: «لله علیّ أن افعل کذا...» و می‌ تواند ترجمه آن را بگوید که عبارت است از «برای خدا بر من است که فلان کار را انجام بدهم». و اگر بگوید: "برای خدا نذر می کنم فلان کار را انجام دهم" بنابر احتیاط واجب باید به آن عمل کند. اما با صرف عبارت "نذر می کنم"، نذر شرعی محقق نمی شود.

در فرض سؤال اگر مجوّز حفر چاه، مشروط به استفاده از آب فقط در جهت کشاورزی بوده، استفاده از آن در جهت دیگر، جایز نیست.

اگر عرفاً تبلیغ و ارشاد یا امر به معروف و نهی از منکر شغل و کار او محسوب شود، در سفر برای انجام آن کارها حکم مسافری را دارد که به‌ خاطر شغل و کارش سفر می‌ کند و اگر زمانی برای کاری غیر از ارشاد و تبلیغ مسافرت کرد، در آن سفر مانند سایر مسافران، نمازش شکسته است و روزه او صحیح نیست.

اگر عامل خلاف قرارداد عمل کرده و خسارتی وارد شده، مرتکب گناه شده است و ضامن جبران اصل سرمایه است، ولی نسبت به سود پیش بینی شده ضمانی ندارد، البته اگر در ضمن قرارداد، شرط شود که در صورت هر گونه خسارت یا عدم سود، عامل، از مال خودش جبران کند، شرط، صحیح و لازم الاجرا است.

چنانچه آن مطلب عیب محسوب شده و بیان آن، به قصد کوچک کردن آن شخص باشد یا موجب تحقیر او نزد شنوندگان شود، غیبت محسوب می شود.