ج1) حد ترخص هر مکانی با خودش سنجیده می شود و منظور از حد ترخص مکانی است که اگر در آخر شهر و در مکان بلند متعارفی همچون مأذنه های مساجد قدیمی، اذان متعارف و بدون بلندگو گفته شود صدای آن در فرض عادی در آنجا شنیده نمی شود.
ج2) در فرض سؤال اگر در طول سال، حداقل هر ده روز یک بار از وطن دوم به محل کار می رود، در سفرهای شغلی نمازش تمام و روزه صحیح است.

اگر انجام این کار ضرورت داشته و امکان برطرف کردن پماد و شستن محل یا قرار دادن پارچه بر روی آن، به خاطر ضرر وجود ندارد، باید جاهایی را که آب برای آن ضرر ندارد بشوید و احتیاط آن است که اگر کشیدن دست تر بر پیشانی ضرر ندارد، دست تر روی آن بکشد؛ برای غسل هم به همین صورت عمل کند.
اما برای سجده اگر امکان پاک کردن پیشانی (هر چند به مقدار یک بند انگشت) نباشد، باید به یکی از دو طرف پیشانی سجده کند و اگر ممکن نیست به چانه سجده کند.

ج1) در فرض سؤال که بیش از مقدار متعارف، گچ گرفته شده و برداشتن آن ممکن نیست، بنا بر احتیاط واجب علاوه بر وضوی جبیره ای، تیمم هم انجام دهد.
ج2) اگر دست چپش را می تواند حرکت دهد دو دست را با همان گچ بر زمین بزند و تیمم کند. اگر این کار ممکن نیست؛ دست سالم را بر زمین زده، تمام پیشانی را مسح کند و برای مسح دست سالم، پشت همان دست را روی زمین بکشد.

اگر واگذاری به دیگری بدون اطلاع و رضایت مالک باشد، حق چنین کاری را ندارید و تمام سودهای حاصله را باید به مالک آن تحویل دهید.

مضمضه به خودی خود باعث باطل شدن روزه نمی‌شود؛ هر چند مضمضه زیاد برای روزه دار - در غیر وضو - مکروه است. البته اگر روزه دار برای وضوی غیر نماز واجب و یا برای غیر وضو مانند خنک شدن و امثال آن مضمضه کند و آب بی‌اختیار فرو رود، بنابر احتیاط باید قضای آن روز را بگیرد.

در فرض سؤال سجده سهو واجب نیست؛ بله اگر مثلاً ناخواسته «آخ» یا «آه» و مانند آن گفته‌اید، باید سجده سهو به‌ جا آورید.

اگر بدون قصد بیرون آمدن منی به عکس نگاه کرده است، در صورتی که عادتاً با این کار منی از او خارج نمی شود اگر چه اتفاقاً منی بیرون آید روزۀ او صحیح است. ولی اگر نگاه را ادامه دهد تا آنجا که نزدیک است منی خارج شود و خودداری نکند تا خارج گردد روزه‌اش باطل است و باید قضای آن را به همراه کفاره به جا آورد. بنا بر این در فرض سؤال اگر روزه دار سهواً یکی از کارهایی که روزه را باطل می‌کند انجام دهد و به خیال این که روزه‌اش باطل شده عمداً دوباره یکی از آنها را به جا آورد، روزۀ او باطل می‌شود و اگر از این مسأله اطلاعی نداشته است، کفاره بر او واجب نمی باشد.

اگر انجام این کار، موجب اذیت حیوان نباشد، فی نفسه اشکال ندارد. البته باید ذبیحه در هنگام ذبح، جان داشته باشد و اگر حرکتی از ذبیحه صادر شود که دلالت کند ذبح بر زنده واقع شده، کافی است؛ هر چند حرکت مختصری باشد؛ مثل این که چشمش را حرکت دهد یا گوشش یا دُمش را تکان دهد یا پایش را به زمین بزند. البته در فرض بیهوشی اگر هیچ حرکتی از حیوان صادر نشود ولی با خارج شدن خون متعادل، ذبح بر حیوان زنده انجام شده باشد، کافی است.

اگر بدون فرو رفتن در آب، با وسیله ای جواهر را از داخل آب بیرون آورد، در صورتی­ که پس از کم کردن مخارج، قیمتش به 18 نخود طلا برسد، بنابراحتیاط واجب باید خمس آن پرداخت شود. اما اگر جواهری، خودش از آب بیرون آمده باشد و انسان آن را از روی آب یا کنار دریا بر­دارد یا به طور اتفاقی بدون انکه شغلش این باشد مروراید بدست آورد، خمس ندارد؛ و چنانچه این کار، شغل او باشد، از درآمد او حساب می‌ شود لذا اگر به تنهایی یا با درآمدهای دیگر او از مخارج سالش اضافه آید، خمس دارد.

اصل سهام، اگر از درآمد کسب و کار در بین سال خمسی، خریداری شده و تا حدود هفت روز بعد از سال خمسی باقی بماند به قیمت قابل فروش در سر سال، خمس دارد. اما اگر اصل آن خمس نداشته، مانند هدیه و... یا خمس آن پرداخت شده، چنانچه سر سال، ترقّی داشته و قابل دریافت باشد، تنها ترقّی قیمت آن با لحاظ کسر تورم اصل آن، چنانچه تا حدود هفت روز بعد از سال خمسی، خرج زندگی نشود، خمس دارد.

در فرض مذکور ولو هر روز رفت و آمد نداشته باشد، نماز، تمام است.

بنابر احتیاط نماز را در وقت با وضوی ناقص بخواند و بعداً قضا کند.

می تواند به احتیاط عمل کند و بعد از موافقت دختر برای ازدواج و قبل از خواندن عقد موقت، به دختر تفهیم کند که برای اینکه همسر او باشد (هر چند به صورت موقت) از پدر یا جدّ پدری اش اجازه بگیرد؛ همچنین می تواند در این مورد به فتوای مرجع جامع الشرایط دیگری رجوع و مطابق آن عمل نماید.

برای ورود به حوزه، اجازه والدین شرط نیست؛ ولی به طور کلی باید توجه داشته باشید که اذیت نمودن ایشان با کارهایی مانند اظهار انزجار، راندن و طرد کردن، جائز نیست.

خمس دارد.