اگر به ایشان - طبق درخواستی که داشته است - خدمتی ارائه کرده‌اید، استحقاق اجرت المثل را دارید؛ اما اگر عمل مذکور، صرفاً پیشنهاد بوده است، استحقاق اجرت ندارید. در هر صورت انجام قرارداد در جای دیگر اشکالی نداشته است. البته اگر در این زمینه قانونی هست، باید رعایت شود.

در فرض سؤال و با وجود شرایط دیگر، بنا بر احتیاط واجب باید به نذر عمل شود.

استفاده از الفاظ رکیک و ناسزا در فرض سؤال هرچند حرام نمی باشد؛ اما شایستۀ مؤمن نیست.

در فرض سؤال پرداخت و دریافت سود بیش از مقدار کاهش ارزش پول(تورم)، وجه شرعی ندارد.

به طور کلی مکلف باید در مورد اوقات نمازهای یومیه و روزه، همان افق محل سکونت خود را رعایت کند؛ ولی اگر روزه گرفتن بر اثر طولانی بودن روز به خودی خود ـ حتی با ترک فعالیت و مراعات تغذیه ـ سختی فوق العاده داشته باشد، در این صورت بنا بر احتیاط روزه بگیرد و وقتی به سختی فوق العاده افتاد، افطار کند و قضای آن را بگیرد.
اما اگر حرجی بودن ادامۀ روزه به دلیل فعالیت مانند اشتغال به کار یا تحصیل و مطالعه باشد، در این صورت بنابر فتوا باید روزه بگیرد و هر گاه به سختی فوق العاده افتاد، افطار کند و قضای آن را بگیرد.

در فرض سؤال، باید روزه بگیرید و احکام آن را رعایت کنید، مگر آن که به حدّی برسد که ادامه روزه، قابل تحمل نباشد؛ در این زمان می‌توانید روزه را افطار کرده و قضای آن را بعد از ماه رمضان بگیرید.

ج1و2) در فرض سؤال، به صورت طولی باید باشد و با وجود یک نفر در نسل موجود، نوبت به نسل بعدی نمی‌رسد.

چنان چه کتب ادعیه و قرآن و ...، وقف برای مسجد شده باشد، در فرض سؤال جایز نیست؛ ولی اگر متعلق به خود شخص باشد و با امور مسجد و نمازگزاران منافات نداشته باشد، به خودی خود اشکال ندارد.

اگر تا آخر وقت نماز، امکان تطهیر بدن و لباس وجود داشته باشد، باید با بدن و لباس پاک، نماز بخوانید.

در فرض سؤال اگر روزه برای او ضرر ندارد واجب است روزه بگیرد؛ بله اگر وضعیّت مکلّف به گونه‌ای است که به خاطر ضعف جسمانی یا طولانی بودن روز، روزه گرفتن به خودی خود _ حتّی با ترک فعّالیّت و مراعات تغذیه _ سختی فوق ‌العاده داشته باشد، در این صورت بنابر احتیاط روزه بگیرد و وقتی به سختی فوق‌ العاده افتاد، افطار کند و قضای آن را بگیرد. امّا اگر حرجی بودن ادامه‌ روزه به دلیل فعّالیّت مانند اشتغال به کار یا تحصیل و مطالعه باشد، در این صورت بنابر فتوا باید روزه بگیرد و هر گاه به سختی فوق ‌العاده افتاد، افطار کند و قضای آن را بگیرد.

اگر حج بر وی مستقر نبوده و پیمودن راه با هواپیما برای ایشان حرجی است و راه دیگری برای تشرف به حج ندارد، مستطیع نیست.

کسب درآمد از این طریق جایز نیست.

ج1) در فرض مذکور نماز عشاء، باطل است و باید بعد از خواندن نماز مغرب دوباره نماز عشا را ادا نماید.
ج2) هرگاه به تصور این که نماز مغرب را خوانده، مشغول نماز عشاء شود و بین نماز بفهمد که اشتباه کرده است، چنانچه در وقت مشترک نماز مغرب و عشاء بوده و به رکوع رکعت چهارم نرفته باشد، باید نیت را به نماز مغرب برگرداند و نماز را تمام کند و بعد نماز عشا را بخواند ولی اگر به رکوع رکعت چهارم رفته باشد، بنا بر احتیاط باید نماز را تمام کند، سپس نماز مغرب و عشاء را به ­ترتیب بخواند. همچنین اگر در وقت مخصوص به نماز مغرب باشد و وارد رکوع رکعت چهارم نشده است، احتیاط واجب آن است که نیّت را به نماز مغرب برگرداند و نماز را تمام کند و بعداً هر دو نماز را به ترتیب به‌ جا آورد و چنانچه با غفلت نماز عشاء را پیش از نماز مغرب بخواند و بعد از تمام شدن نماز متوجه شود، نمازش صحیح است.

اگر در ارکان نماز، کم و زیاد نکرده باشید و با اعتقاد به صحت انجام داده باشید، نمازهای گذشته صحیح است.

در صورت ضرر داشتن روزه، روزه گرفتن از ابتدای روز واجب نیست و نسبت به مشقت زیاد، اگر وضعیت مکلف به گونه‌ای است که به خاطر ضعف جسمانی یا طولانی بودن روز، روزه گرفتن به خودی خود ـ حتی با ترک فعالیت و مراعات تغذیه ـ سختی فوق العاده داشته باشد، در این صورت بنا بر احتیاط روزه بگیرد و وقتی به سختی فوق العاده افتاد، افطار کند و قضای آن را بگیرد اما اگر حرجی بودن ادامۀ روزه به دلیل فعالیت مانند اشتغال به کار یا تحصیل و مطالعه باشد، در این صورت بنابر فتوا باید روزه بگیرد و هرگاه به سختی فوق العاده افتاد، افطار کند و قضای آن را بگیرد.