در فرض سؤال برداشتن مال از صاحب کار (تقاص) در صورتی مجاز است که او خود را بدهکار بداند ولی بدون عذر در پرداخت آن کوتاهی نماید؛ لکن در صورتی‌که صاحبکار، خود را بدهکار نمی‌داند و یا نمی‌داند که طلبکارش واقعاً حقّی بر گردن او دارد یا نه، در این صورت تقاص از او محلّ اشکال است بلکه جایز نیست.

در فرض مذکور، اگر بدون تغییر مسیر در آن محل بوده و عبور کرده تا به محل کار برود حکم سفر شغلی را دارد. اما اگر در غیر مسیر سفر شغلی و بیش از مسافت شرعی* باشد، نماز در آن مسیر و محل شکسته و روزه صحیح نمی‌شود.
---------------------------
* مسافت شرعی 41 کیلومتر است.

اگر صیغه مخصوص نذر* را نخوانده‌اید، اختیار آن با خود شما است؛ و در غیر این صورت امکان پشیمانی وجود ندارد و باید طبق نذر عمل نموده؛ و در صورت تخلف، کفاره آن لازم است.
------------------------------------------------
* صیغه نذر عبارت است از «لِلّه عَلیّ أن أفعل کذا...» و می‌تواند ترجمه آن را بگوید که عبارت است از « برای خدا بر من است که فلان کار را انجام بدهم». و اگر بگوید: "برای خدا نذر می‌کنم فلان کار را انجام دهم" بنابر احتیاط واجب باید به آن عمل کند. اما با صرف عبارت "نذر می‌کنم"، نذر شرعی محقق نمی‎شود.

ج1) اگر قرارداد کاری زن، قبل از عقد نکاح، منعقد شده باشد، باید به قرارداد عمل کند و اجازه شوهر لازم نیست؛ اما اگر زن بخواهد بعد از عقد نکاح قرارداد کاری که منافی حق شوهر است ببندد باید با اجازه شوهر باشد، مگر این که زن ضمن عقد نکاح شرط کرده باشد که برای کار بیرون برود یا عقد نکاح مبنی بر این شرط خوانده شده باشد که در این صورت باید به شرط عمل شود.
ج2) کار منزل بر زن واجب نیست ولی اگر مرد، ضمن عقد نکاح شرط کند که زن خانه داری کند یا عقد نکاح مبنی بر این شرط خوانده شده باشد، زن باید به این شرط عمل کند.

ج1) در صورتی که آرایشگر قصد کمک به گناه نداشته باشد کار او حرام نیست و دستمزدی که می گیرد اشکال ندارد.
ج2) اشکال ندارد.

با توجه به اهمیت خاص نمازهای یومیه و تأکید زیادی که بر اقامه نماز در اول وقت شده است و با توجه به فضیلت نماز جماعت، مناسب است مسئولین روشی را اتخاذ کنند که کارمندان بتوانند در خلال ساعات کار اداری نماز واجب را به طور جماعت در اول وقت و در کمترین زمان بخوانند، ولی باید به گونه ای مقدمات این کار را فراهم کنند که نماز جماعت در اول وقت بهانه و وسیله ای برای به تأخیر انداختن کارهای مراجعه کنندگان نشود.

اگر تفاوت اجرت تعیین شده با اجرتی که معمولاً تعمیرکارها برای چنین کاری می گیرند به اندازه ای است که مردم نسبت به این مقدار تفاوت، تسامح نمی‌کنند، مشتری می‌تواند قرارداد را فسخ کند و اجرت المثل کاری را که تعمیر کار انجام داده است به او بدهد.

اگر اجیر بوده است که کار خاصی را انجام بدهد و آن را انجام نداده، مستحق اجرت نمی باشد؛ ولی اگر قرار بوده که کاری را انجام دهد و شرط خاصی در ضمن قرارداد گذاشته شده، در این صورت اگر به شرط عمل نکرده است، حق فسخ دارند و بعد از فسخ اجاره، اجرت المثل کاری را که انجام داده است را باید به او بدهند.

نوشتن گزارش های غیرواقعی و دریافت پول در برابر ساعات اضافه ای که کاری در آن ها انجام نشده جایز نیست و واجب است پول های اضافه ای که کارمند مستحق دریافت آن ها نبوده، بازگردانده شود، ولی اگر قانونی وجود داشته باشد که به مسئول اداره اجازه دهد تا ساعات اضافه کاری کارمندی را که اضافه کاری انجام داده، دو برابر نماید جایز است این کار را انجام دهد و در این صورت دریافت اجرت توسط کارمند طبق گزارشی که مسئول اداره از ساعات اضافه کاری او نوشته، جایز است.

اگر مسئولیت تعمیر آن ابزار را داشته اید و با کاری که شما انجام داده اید خسارت وارد شده است، ضامن هستید، هر چند بدون افراط و تفریط بوده باشد، مگر آن که طبیعت کار اقتضای این خسارت را داشته است.

اگر آرایش کم رنگ هم عرفاً زینت محسوب شود یا موجب جلب نظر نامحرم باشد، جایز نیست و باید از نامحرم پوشانده شود و کار حرام دیگران دلیل بر جایز بودن آن حرام نیست.

فرزند ولو در فرض سؤال مرتکب کار حرام شده و ضامن است؛ مگر اینکه از حاکم شرع اجازه داشته باشد.

در فرض سؤال، باید طبق وصیت عمل شود و تا زمانی که برادر کوچک، صاحب کار و درآمد مستقل نشده است؛ همۀ سود ثلث، متعلق به اوست.

اگر در قرارداد وام، شرط کنند که تعهد بدهید برای شرکت کار کنید، ربا و حرام است. اما اگر در قرارداد وام شرط نمی کنند، بلکه فقط به کسانی وام می دهند که چنین تعهدی داشته باشند، اشکال ندارد.

در فرض سؤال اگر وضعیت مذکور حداقل سه ماه ادامه دارد و در طول هفته _ غیر تعطیلات _ به جهت شغل مسافر باشد و یا اگر مدت طولانی مثلا یک سال در هر ده روز یک سفر شغلی دارد، نمازش در محل کار و بین راه تمام و روزه اش صحیح است و اگر ده روز هیچ سفری نداشته و در یک محل توقف داشته باشد، در اولین سفر حکم مسافر دارد.