زمانی امر و نهی واجب می‌شود که احتمال تأثیر داده شود، هر چند تأثیر موقت باشد و گناه او را تقلیل دهد؛ اما اگر به طور کلی احتمال تأثیر نمی دهد، امر به معروف و نهی از منکر، واجب نیست.

به طور کلی مکلف باید در مورد اوقات نمازهای یومیه و روزه، همان افق محل سکونت خود را رعایت کند؛ بنا بر این روزه ها را در فرض سؤال کامل بگیرید ولی اگر روزه گرفتن بر اثر طولانی بودن روز، حرجی (همراه با مشقت) باشد، ادای آن ساقط و قضای آن واجب است.

آمین در قنوت، اشکال ندارد.

سب کافر در صورتی که ظلم به او باشد، حرام است.

روزه داری که محتلم شده، می تواند بول و استبراء نماید، ولی اگر بداند به واسطه استبراء کردن باقیمانده منی از مجری بیرون می آید، در صورتی که غسل کرده باشد نمی تواند استبراء کند.

اگر در شدت عصبانیتی که قصد جدی را از انسان سلب می کند، قسم بخورد، قسم او اعتباری ندارد و باطل است. بنا بر این اگر فتوا را اشتباه نقل کرده‌اید، در صورت امکان باید به همه کسانی که حکم اشتباه را از شما یاد گرفته‌اند، اشتباه خود را اعلام کرده و حکم صحیح را بگویید.

شک مذکور از شک‌های مبطل نماز است؛ توجه داشته باشید اگر یکی از شک‌هایی که نماز را باطل می‌کند، برای نمازگزار پیش آید، بنا بر احتیاط نمی‌تواند بلافاصله نماز را رها کند؛ بلکه باید قدری فکر کند تا شک پابرجا شود (یعنی یقین یا گمان به یک طرف پیدا نکند) آن گاه می‌تواند نماز را رها کند.

در فرض مذکور ولو هر روز رفت و آمد نداشته باشد، نماز، تمام است.

باید با میوه فروش در میان بگذارد و رضایت او را جلب کند.

در فرض مذکور که یقین به کار خلاف قانون و حرام ندارید، تجسس در آن جایز نیست و وظیفه ای ندارید.

اگر طبق نظر مرجع تقلید شما وظیفه او جمع بین قصر و تمام است، اقتدا به یکی از دو نماز او صحیح نیست؛ اما اگر طبق نظر مرجع تقلید شما وظیفه او خصوص قصر یا خصوص تمام است، می‌توانید به همان نمازی که طبق نظر مرجع تقلید شما است، اقتدا کنید.

موارد، مختلف است. اگر اصلاً نمی دانسته است نماز در سفر، قصر (شکسته) است، در صورتی که جاهل قاصر* باشد، پس از فهمیدن حکم، لازم نیست نماز را اعاده یا قضا کند. اما اگر جاهل مقصر باشد** به ­خاطر کوتاهی در یادگیری گناه کرده و پس از فهمیدن حکم، باید نمازش را در وقت اعاده و در خارج وقت قضاء کند.
ولی اگر اصل حکم را می دانسته است ولی از جزئیات و فروعات آن اطلاع نداشته است، بنا بر احتیاط واجب باید نمازهایی را که بر خلاف وظیفه به جا آورده است، به صورت شکسته قضا کند.
.........................
* یعنی کسی که حکم را نمی­‌داند، و توجه به جهل خود هم ندارد.
**یعنی کسی­ که توجه به جهل خود دارد و با این که می­‌تواند آن را برطرف کند، این کار را نمی­‌کند.

خون پشه و حشراتی از این قبیل که خون جهنده ندارند، به خودی خود نجس نیست و اگر کسی پشه‌‌ای را که بر بدنش نشسته است، بکشد و نداند خونی که از پشه بیرون آمده است از او مکیده است یا از خود پشه است، پاک است همچنین اگر بداند از او مکیده است ولی جزء بدن پشه حساب شود. البته اگر معلوم نباشد که خون پشه است یا خون انسان (مثل این که فاصله بین مکیدن خون و کشتن پشه کم باشد)، نجس است.

در فرض سؤال اگر یقین دارد بعد از طلوع فجر، چیزی خورده است، روزه باطل است و تفاوت حکم بین تحقیق از طلوع فجر و عدم آن، مخصوص ماه رمضان است.

در فرض سؤال، هم نماز امام جماعت و هم نماز مأمومین، صحیح است.