برطرف کردن نجاست از بدن میّت واجب است، البته اگر بعد از قرار دادن در قبر بود بنابر احتیاط واجب است، مگر آن که ممکن نباشد، و لو به خاطر اینکه بیرون آوردن او از قبر موجب هتک حرمت است.

غصب آن است که انسان به ناحق بر مال یا حق کسی مسلط شود، هر چند با قهر و غلبه نباشد، بلکه اگر از روی غفلت و یا اشتباه هم باشد، حکم غصب را دارد. غصب مشروط به مالیت داشتن شیء مغصوب نیست، مهم این است که ملک یا حق دیگری به چیزی تعلق گرفته باشد.

باید غسل داده و کفن شود و بعد از نماز دفن شود. و در کفن نیز جایز است به پیراهن و سرتاسری اکتفا شود.

پس از تطهیر بدن میت، غسل میّت تکمیل شود و اعاده غسل واجب نیست، هرچند احتیاط مستحب در مورد سؤال، اعاده غسل است.

بنابر احتیاط واجب، حرام است و مال هم به تملّک برنده در نمی‌‌آید.

تا زمانی که یقین به بطلان وضو ندارد، وضو و نماز صحیح است، ولی اگر یقین به بطلان وضو دارد و می داند که تا پایان وقت می تواند نماز را بدون این حالت (خروج باد معده) بخواند، باید نماز را در وقتی که مهلت پیدا می‌کند، بخواند و اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پیدا نمی‌کند ‌ و نمی‌تواند وضوی خود را تا آخر نماز حفظ کند و تجدید وضو هم در حال نماز برای او خیلی دشوار است، می‌تواند با هر وضو یک نماز بخواند، یعنی برای هر نماز به یک وضو اکتفا کند، هر چند وضو در بین نماز باطل شود.

اگر هر دو شیعه بوده اند و هنگام ازدواج دولتی، صیغه عقد شرعی با رعایت شرایط آن بین آنها خوانده نشده است، چنانچه تصورشان این بوده که با این ازدواج، با هم زن و شوهر می شوند، وطی به شبهه محسوب می شود و طلاق لازم ندارد و در این صورت زن بعد از نگهداشتن عده‌ی وطی به شبهه* می تواند ازدواج شرعی جدیدی داشته باشد.
____________________________
* عده وطی به شبهه، سه پاکی کامل می باشد و از زمانی شروع می شود که آخرین دخول انجام شده است.

در فرض سؤال که امکان بهره برداری از ملک مذکور برای مستأجر نبوده است، دریافت اجاره بها جایز نیست.

اگر تا حدود یک هفته بعد از سال خمسی مصرف نشود، خمس دارد.

در حالت عادی و بدون ضرورت، اگر مانع از قرائت صحیح نشود، کراهت دارد.

خوردن و ‌آشامیدن در حال نماز، نماز را باطل می کند چه کم باشد یا زیاد. ولی فرو دادن خرده‌های غذا که در گوشه و کنار دهان باقی مانده یا مکیدن شیرینی قند و شکری که اندکی از آن در دهان هست، موجب بطلان نماز نمی شود. همچنین اگر سهواً یا از روی فراموشی چیزی بخورد یا بیاشامد به شرطی که از صورت نماز خارج نشود، نماز باطل نمی شود.

هنگامی که نمازگزار در سجده مشغول ذکر گفتن نیست، اگر غیر از پیشانی، اعضای دیگر را از زمین بردارد و دوباره بگذارد، اشکال ندارد و در حال گفتن ذکر، اگر غیر از پیشانی، سایر اعضاء را سهواً از زمین بردارد، باید دوباره بر زمین بگذارد و ذکر را بگوید.

نماز با لباس سیاه مکروه است اما در غیر نماز کراهتش ثابت نیست؛ ضمناً پوشیدن لباس سیاه جهت اظهار حزن در ایام سوگواری اهل بیت علیهم السلام نیکو است.

چنانچه انسان یقین کند دست تر به همان قسمت نجس خورده و سرایت کرده، دست نجس می شود ولی اگر یقین ندارد، دست پاک محسوب می شود.

بعضی از مراتب و افضلیت امام جماعت به ترتیب عبارت است از اینکه فقیه جامع الشرایط مقدم است، سپس کسی که قرائتش بهتر است و اگر او نبود، کسی که در احکام نماز داناتر است و‎ اگر او نبود، آنکه مسن تر باشد مقدم می باشد. البته امام راتب (همیشگی) مسجد برای امامت اولویّت دارد،‎ اگرچه غیر او افضل باشد، لکن بهتر آن است که او افضل را مقدم کند. و صاحب منزل ‎نسبت به غیر ـ در صورتی که در نماز خواندن در آن جا مأذون باشد ـ برای امامت اولویّت ‎دارد و بهتر است که او افضل را مقدم کند و سادات هاشمی از غیر خودشان در صورتی که ‎در صفات مساوی با آنها باشند، برای امامت اولویّت دارند و مرجّحاتی که ذکر شد، افضلیّت و استحباب، را می رسانند نه آن که واجب و لازم باشد.
شایان ذکر است که با دسترسی به روحانی به غیر روحانی اقتدا نکنند، و منظور از روحانی کسی است که علاوه بر داشتن صلاحیت های لازم، ملبّس به لباس مقدّس روحانیت نیز باشد.