نماز و از جمله تشهد را همان طور که مراجع عظام شیعه (کثّرالله امثالهم) در رساله های عملیّه بیان نموده اند، بخوانید و چیزی بر آن اضافه نکنید، هر چند که کلام حق و صحیحی باشد.

بجا آوردن قضای نوافل یومیه مستحب موکّد است و نیز نمازهای مستحبی که وقت معیّن دارد، در صورت فوت شدن، مستحب است قضا گردد؛ هر چند بهتر است به قصد احتمال مطلوبیت و قصد رجاء قضا نماید و قضای بقیه نمازهای مستحبی وجهی ندارد.

این نماز چهار رکعت است که دو سلام دارد، در هر رکعتی حمد و سوره می‌خواند، سپس پانزده مرتبه می‌گوید: «سبحان اللّه و الحمد للّه و لا اله الّا اللّه و اللّه اکبر» و همین تسبیح را ده مرتبه در رکوع و همچنین ده مرتبه بعد از سر برداشتن از رکوع، و همچنین ده مرتبه در سجده اول و (ده مرتبه) بعد از سر برداشتن از آن، و (ده مرتبه) در سجدۀ دوّم و بعد از سر بلند نمودن از آن ده مرتبه تسبیحات را می‌گوید.
پس در هر رکعتی هفتاد و پنج مرتبه و همۀ آنها (در تمام چهار رکعت)، سیصد تسبیح می‌شود و ظاهر این است که گفتن تسبیحات از ذکر رکوع و سجده، کفایت می‌کند.
در این نماز سورۀ مخصوصی، تعیین نشده، لکن افضل آن است که در رکعت اوّل، سورۀ «اذا زلزلت» و در رکعت دوم سورۀ «و العادیات» و در رکعت سوم، «اذا جاء نصر اللّه» و در رکعت چهارم، سورۀ «قل هو اللّه احد» بخواند.

باز کردن سر کتاب وجه شرعی ندارد و همچنین رمالی و فال گیری اعتبار ندارد و مراجعه به رمال‌ها و فال‎گیرها جایز نیست. ولی دعا نویسی اگر بر مبنای دعاهای وارده از معصومین علیهم السلام و عاری از امور خرافی باشد، اشکال ندارد.

نگاه عمدی به گونه‌ای که موجب اذیت اهل خانه شود یا مستلزم نگاه به نامحرم و مانند آن باشد، جایز نیست؛ در غیر این صورت فی نفسه اشکال ندارد.

الکل‌هایی که نمی‌دانید از اقسام مشروبات مست کننده است، پاک محسوب می‌شود و استفاده از مایعاتی که با آن مخلوط شده است و نماز خواندن با لباس و بدن آغشته به آن اشکال ندارد؛ اما اگر بدانید از مشروبات مست کننده محسوب می‌شود، بنابر احتیاط واجب نجس است.

صحیح نیست؛ در فرض سؤال، حضور حداقل دو مرد عادل برای شهادت لازم است.

نماز دوم امام و افراد دیگری که تنها در نماز دوم امام به او اقتدا کرده اند در فرض سؤال صحیح است؛ ولی نماز کسی که در جماعت اول مأموم بوده و می خواهد همان نماز را برای بار دوم به جماعت بخواند، مشروع نیست؛ مگر اینکه احتمال خللی در نماز اول خود بدهد و بخواهد احتیاطاً نماز خود را اعاده کند.

حضور زن در وقت طلاق لازم نیست، ولی باید زن در صیغه طلاق، ولو به صورت اشاره معین شود تا از ابهام و اجمال خارج شود.

اگر صیغه مخصوص عهد* را نخوانده اید، تکلیفی ندارید؛ ولی اگر صیغه مخصوص عهد خوانده شده و عمداً آن را شکسته اید باید یا دو ماه روزه بگیرید که 31 روز آن پشت سر هم باشد و یا اینکه شصت فقیر را غذا بدهید**. البته باید توجه داشت که لازم نیست به صورت یک جا این موارد به فقیر داده شود و می توانید به صورت تدریجی هم انجام دهید. اگر کسی هیچ یک از دو موردی را که برای کفاره مخیر است، نتواند انجام دهد، باید به هر تعداد فقیر که قادر است، غذا بدهد و احتیاط آن است که استغفار هم بکند و اگر به هیچ وجه قادر بر غذا دادن به فقرا نیست، کافی است که استغفار کند، یعنی با دل و زبان بگوید: اَستَغفِرُ اللهَ (از خداوند بخشایش می‌طلبم).
-----------------------------------------
* صیغه عهد به زبان عربی: «عاهدت اللٰه ...» یا «علیّ عهد اللٰه...» به زبان فارسی: «با خدا عهد می کنم که...» یا «بر من است عهد خدا که...».
** غذا دادن به شصت فقیر را می‌توان به دو صورت انجام داد:
1. با غذای آماده آنان را سیر کرد.
2. به هر نفر 750 گرم (یک مُد) گندم، آرد، نان، برنج یا سایر مواد غذایی داد.

ج1) اگر عرق از محل نجس به جای دیگر نرود، جاهای دیگر بدن پاک است.
ج2) چنانچه تری و رطوبت مسریه باشد و یقین به سرایت نجاست حاصل شود، فقط همان نقطه که با نجس ملاقات کرده نجس می‌شود و بقیه‌ی جاها پاک است.

اطلاع دادن لازم نیست.

به طور کلی اگر زن بگوید شوهر ندارم و در عده نیستم، اعتماد به او اشکال ندارد و تحقیق هم لازم نیست؛ هر چند ازدواج موقت با زنانی که اهل فجور هستند، کراهت دارد، خصوصاً اگر مشهور به این کار باشند.

باید بنشینید و دو سجده را انجام دهید و سپس بایستید و رکعت سوم و ذکر تسبیحات اربعه را بخوانید و نماز را تمام کنید، و پس از نماز به خاطر قیام بی‌جا و ذکر اضافه بنابر احتیاط مستحب، دو سجده‌‌ سهو به جا آورید.

ج1) فکر کردن به نامحرم به صورت ناخود آگاه اشکال ندارد، اما در صورت اختیار احتیاط واجب در ترک تخیل نامحرم به قصد تحریک شهوت است و مجرد آنچه در سؤال ذکر شده، مجوّز آن نیست.
ج2) نگاه برای ازدواج به آن زن مانعی ندارد مشروط به اینکه زن شرایط ازدواج را داشته باشد و پسر در صورت پسندیدن، قصد داشته باشد با او ازدواج کند و احتمال می دهد آن زن خواستگاری او را قبول کند و با نگاه، آگاهی بیشتری به او پیدا می کند و با قصد لذت نگاه نکند، نگاه پسر به صورت، دست، مو و محاسن دختر اشکال ندارد؛ البته اگر یک نگاه، کافی باشد، تکرار نگاه جایز نیست.