در فرض سؤال اگر یک مرتبه آب قلیل روی بازو بریزید و از آن جدا شود، پاک می گردد؛ البته در تطهیر با آب کر جدا شدن غساله لازم نیست.

ج1) اگر مبلغ مذکور به وکالت از صاحب پول در مورد کفاره، مصرف نشده است، باید مجدداً کفاره را پرداخت نماید.
ج2) اگر یقین دارید خیریه مذکور مبالغ دریافتی را به وکالت از طرف شما در مورد کفاره مد نظر شما، هزینه کرده و به دست فقیر می رسانند، اشکال ندارد.

اگر با وجود شرایط استطاعت، حتی در فرض مذکور حج بجا نیاورد، حج بر او مستقر شده و باید بعداً به هر نحو می تواند به حج برود.

اگر شرط کنند یا قرض مبنی بر این باشد که طلای نو برگرداند ربا و حرام است، در غیر این صورت اشکال ندارد؛ هر چند قرض دهنده بداند قرض گیرنده طلای نو بر می گرداند.

اگر در ازدواج دوم دخولی صورت نگیرد، بعد از پایان عده ازدواج اول، (که از پایان مدت یا زمان بخشیده شدن باقیمانده مدت ازدواج اول شروع می شود) عقد با فرد دیگر اشکال ندارد و می توان ازدواج کرد.

اگر جنابت غیر عمدی بوده، روزه آن روز صحیح می‌باشد و اگر فکر می‌کردید که آن تیمم برای صحت روزه‌های بعد از آن کافی بوده و جنب نیستید، قضا ندارد و در غیر این صورت روزه‌هایتان را باید قضا نمایید و در فرض سوال که جاهل به مسأله بوده‌اید، کفاره ندارد.
ضمناً اگر تا سال بعد قضای آن را نگرفته‌اید برای هر روز باید یک مد طعام (750 گرم نان، گندم و امثال آن) به عنوان کفاره تاخیر به فقیر بپردازید.

مستحب است که قنوت بلند و به صورت جهری خوانده شود و فرقی بین نماز جهری و اخفاتی نیست.

تا زمانی که مغازه و یا زمین را نفروخته، افزایش قیمت آن خمس ندارد و هر گاه آن را فروخت، افزایش قیمت آن پس از کسر مقدار تورم، جزء درآمد سال فروش است و چنانچه تا پایان آن سال خمسی، صرف زندگی نشود و باقی بماند، باید خمس آن را بپردازد.

خواندن نماز قضا و نمازهای مستحبی بعد از نماز صبح، اشکال ندارد و کراهت آن ثابت نیست.

کتابهایی که تا پایان این سال خمسی مورد احتیاج عرفی شما باشد، مشمول خمس نیست و مازاد بر آن را که از درآمدتان خریده اید، سر سال خمسی، خمس دارد.

بنابر احتیاط واجب نباید برای خودش استفاده کند.

اگر صیغه مخصوص نذر* را ـ که در رساله های عملیه ذکر شده ـ نخوانده است، عمل به آن واجب نیست و اختیار آن با خود او است؛ اما اگر نذر را با صیغه شرعی انجام داده، در فرض سؤال، باید مال مورد نظر را بنابر احتیاط واجب به ورثه او بدهد.
----------------------
* صیغه نذر عبارت است از «لله علیّ أن افعل کذا...» و می‌تواند ترجمه آن را بگوید که عبارت است از « برای خدا بر من است که فلان کار را انجام بدهم». و اگر بگوید: "برای خدا نذر می کنم فلان کار را انجام دهم" بنابر احتیاط واجب باید به آن عمل کند. اما با صرف عبارت "نذر می کنم"، نذر شرعی محقق نمی شود.

تیمّم به این ترتیب است: نیّت می‌کند و سپس کف هر دو دست را بر چیزی که تیمّم به آن صحیح است می‌زند، و آنگاه کف هر دو دست را به تمام پیشانی و دو طرف آن، از جایی که موی سر می‌روید تا ابروها و بالای بینی می‌کشد، و بالأخره کف دست چپ را بر تمام پشت دست راست و کف دست راست را بر تمام پشت دست چپ می‌کشد و احتیاط واجب آن است که پس از این، بار دیگر دست های ‌خود را بر زمین بزند و کف دست چپ را بر پشت دست راست و کف دست راست را بر پشت دست چپ بکشد. این ترتیب در تیمّم بدل از وضو و غسل یکسان است.

فعالیت در بورس های خارج از ایران، اگر با رعایت مقررات مربوطه و طبق موازین شرعی باشد، (مثلاً ربوی نباشد، سهام شرکت‌های دارای فعالیت حرام، مانند تولید شراب و گوشت خوک نباشد) اشکال ندارد.

اگر زن، مستحق است و نفقه‌اش به مقداری که در شأن او است، توسط شوهر یا از جای دیگر تأمین نمی‌شود، پرداخت زکات فطره به او اشکال ندارد. در فرض مذکور پس از قبول و دریافت زکات فطره می‌تواند آن را با دیگران - از جمله همسرش که سید است - مصرف کند.