خواندن دو قنوت (یکی در رکعت اول پیش از رکوع و دیگری در رکعت دوم پس از رکوع) مستحب است.

اگر اجرت با رضایت مستأجر پرداخت شده است، تصرف اشکال ندارد، ولی در صورتی که پرداخت نشده باشد تا زمانی که عمل را انجام نداده است نمی تواند اجرت را مطالبه کند، مگر این که پرداخت اجرت قبل از عمل، ضمن قرارداد شرط شده باشد.

در فرض مذکور، بنا بر احتیاط واجب خواندن یک سوره کامل واجب است و خواندن بیشتر از یک سوره در یک رکعت از نماز واجب، مکروه است‌ و احتیاط آن است که در نماز واجب خواندن بیش از یک سوره را ترک شود.

نماز باطل است.

مراد از «روز» در اقامت ده روز، معنای عرفی آن؛ یعنی از طلوع تا غروب خورشید است. بنابراین اگر فردی هنگام طلوع خورشید وارد مکانی شود و قصد کند تا غروب روز دهم آنجا بماند، نمازش تمام است..

غساله‌ و ترشحات، در فرض سؤال، اگر رنگ، بو یا مزه نجاست نگرفته باشد، پاک است.

به طور کلی، مستحب است برای تشییع جنازه میّت، مؤمنین را خبر کرده و در دفن او عجله نمایند، بنابر این تأخیر در دفن، فی نفسه اشکال ندارد.

اگر مفسده‌ای (مانند ترویج یا عادت به دروغ‌گویی) نداشته باشد، فی نفسه اشکال ندارد.

مانعی ندارد، هر چند احتیاط خوب است.

اگر آب یک باره به همه جای بدن برسد، غسل صحیح است.

تطهیر، در فرض سؤال فوری و واجب نیست و اطلاع دادن به کسی هم لازم نیست.

استحباب آن معلوم نیست.

باید تمام بدن زن به غیر از گردی صورت و دست‌ها تا مچ، پوشیده باشد و کلاه گیس حکم موی سر را ندارد، لکن اگر زینت محسوب شود یا موجب جلب توجه نامحرم گردد، باید نزد نامحرم پوشانده شود.

باید برای تهیه آب جستجو کرد و اگر انسان از یافتن آب مأیوس شود می تواند تیمم کند؛ اما با صِرف نبود فضای مخصوصی برای غسل، مثل حمام، حکم تغییر نمی کند و باید غسل انجام داد.

اگر صیغه* نذر خوانده نشده تکلیفی ندارد و اختیار با خود شخص است؛ ولی اگر صیغه مخصوص نذر را با رعایت همه شرایط آن خوانده است عمل به آن لازم است و در صورت تخلف از نذر کفاره دارد. کفاره شکستن نذر عبارت است از اطعام ده فقیر یا پوشاندن آنها و در صورت عدم تمکن سه روز، روزه گرفتن می‌باشد. بله اگر پشیمانی از نذر به خاطر آن باشد که دیگر انجامش کار نیک و خوبی محسوب نشود مثلاً باعث ترک واجبی شود یا موضوع نذر، از بین رفته باشد، در این موارد اشکالی ندارد.
----------------------
* صیغه نذر عبارت است از «لله علی أن افعل کذا...» و می تواند ترجمه آن را بگوید که عبارت است از «برای خدا بر من است که فلان کار را انجام بدهم». و اگر بگوید: برای خدا نذر می کنم فلان کار را انجام دهم، بنابر احتیاط واجب باید به آن عمل کند. اما با صرف عبارت نذر می کنم، نذر شرعی محقق نمی شود.