وضو و غسل با چنین آبی باطل است؛ اما گاز ربطی به وضو و غسل ندارد؛ بله هر کسی مصرف کرده، ضامن پول آن است.

در فرض سؤال، سجده سهو واجب نیست.

اگر صیغه مخصوص عهد را که در رساله آمده، نخوانده است، تخلّف از آن کفاره ندارد. ولی اگر صیغه عهد را بخواند، در صورت ارتکاب معصیت کرده و یک کفاره لازم می شود و عهد منحل شده و با ارتکابهای بعدی، کفاره تکرار نمی شود؛ در هر حال استمنا مطلقاً حرام است و جزو گناهان بزرگ محسوب می شود که توبه جدّی از آن لازم است.

اگر به مقدار لازم ـ سر انگشت ـ پیشانی با مُهر تماس داشته باشد، اشکال ندارد.

نذر مذکور، صحیح نیست.

ج1و2) در قرائت و اذکار واجب، باید تشدید رعایت شود؛ اما در قنوت و اذکار مستحبی در صورتی که معنا تغییر نکند و نیز از جهت ماده و اعراب، غلط فاحش نباشد، اشکال ندارد.

خیر؛ باید نماز ظهر خوانده شود.

در فرض سؤال، رعایت قبله، لازم نیست و ذبح، با رعایت دیگر شرایط صحیح است.

در فرض مذکور بنا بر احتیاط واجب، قضا لازم است.

دادن پول به معتاد، به خودی خود و جهت مصارف حلال، اشکالی ندارد؛ ولی برای بردن ثواب صدقه، باید آن را به فقیر بدهید و شایسته است صدقات را به فقرایی که متدیّن و عفیف هستند برسانید.

در فرض سؤال، اقتدا بنا بر احتیاط، مُجزی نیست؛ مگر در این مسئله با رعایت الأعلم فالأعلم، به مرجع تقلید دیگری، رجوع نماید.

به طور کلی به زبان آوردن نیت و حتی خطور ذهنی لازم نیست؛ بلکه همین قدر که انسان بداند چه کاری انجام می دهد و آن را برای داشتن طهارت و اطاعت از دستور خداوند به جا می‌آورد، کافی است.

ج1-3) استعمال هر نوع مواد مخدر و استفاده از آن‌ها با توجه به آثار سوءشان از قبیل ضررهای شخصی و اجتماعی قابل ملاحظه‌ای که بر استعمال آن‌ها مترتّب می‌شود، حرام است.

ج1) احتیاط واجب آن است که سوره ی حمد (حتی «بسم الله الرحمن الرحیم») در نماز احتیاط، آهسته خوانده شود.
ج2) سلام آخر کفایت می کند.

ج1) اگر مأیوس از پیدا کردن صاحب آن هستید، آن را از طرف صاحبش به فقیر بدهید.
ج2) اگر عین کالا باقی باشد، باید خود کالا برگردانده شود و پرداخت قیمت آن کافی نیست؛ مگر صاحب کالا راضی باشد. ضمناً در صورت پرداخت مبلغ، اگر ارزش آن کم شده باشد، باید تفاوت ارزش پرداخت شود؛ همچنین اگر کالای مزبور منفعتی دارد، غاصب باید اجرت این مدت را هم پرداخت کند.