به طور کلی، در همه مساجد جامع می توان اعتکاف کرد؛ حتی در فرض سؤال و در مساجد غیر جامع هم که در آن نماز جماعت برپا می شود و دارای امام عادلی است، اعتکاف به قصد رجاء صحیح است.

ج1) اعتکاف در مساجد دیگر غیر از مساجد جامع و مساجد چهارگانه ـ مسجد الحرام مسجد النبی (صلی الله علیه وآله وسلم) مسجد کوفه و مسجد بصره ـ که در آن نماز جماعت برپا می شود و دارای امام عادلی است به قصد رجاء مطلوبیت (به امید اینکه مطلوب خداوند واقع شود) مانعی ندارد.
ج2) اعتکاف نباید کمتر از سه روز پی در پی باشد؛ البته در اعتکاف مستحب رها کردن آن قبل از پایان روز دوم جایز است؛ ولی اگر دو روز بماند، ماندن روز سوم واجب می شود و قطع آن در روز سوم مطلقاً جایز نیست و اگر قطع کرد باید مجدد آن را بجا آورد. روز دوم اعتکاف با اذان مغربِ روز دوم، کامل می شود.

در فرض سؤال اعتکاف، مانعی ندارد.

به طور کلّی، اگر در وطن نذر کند که در سفر روزه مستحبی بگیرد، روزه مستحبی گرفتن در سفر و اعتکاف اشکال ندارد؛ حتی اگر روزه واجبی به عهده او باشد.

مانعی ندارد.

در فرض سؤال اعتکاف مانعی ندارد؛ ولی در اعتکاف باید روزه های قضاء و یا کفاره را نیت نماید.

معتکف باید عاقل باشد؛ بنابراین اعتکاف دیوانه و مست و مانند اینها صحیح نیست و در فرض مذکور اعتکاف، قضا ندارد.

به طور کلی، معتکف باید عاقل باشد؛ بنابراین اگر خوردن داروی مزبور موجب مستی نشود ضرری به اعتکاف نمی زند.

در فرض سؤال اشکال ندارد، بلکه واجب است.

اگر ضمن عقد خارج لازم به نحو شرط نتیجه، شرط شود که شخصی وکیل باشد این وکالت قابل عزل نیست.

اگر بلافاصله اتصال را برقرار کنید جماعت صحیح است و الّا نماز کسانی که اتصالشان قطع شده فرادا می شود که در این صورت می توانند پس از عدول به مستحبی آن را قطع یا زود تمام کنند و دوباره به جماعت اقامه نمایند.

صرف مورد مذکور مجوز ترک واجب نمی شود؛ البته باید توجه داشت که ملاک جهر، (بلند خواندن) آشکار کردن جوهر صدا و در مقابل، اخفات، (آهسته خواندن) آشکار نکردن آن است، هر چند کسی که کنار نمازگزار است صدای او را بشنود.

کسی که برای یافتن جهت قبله هیچ راهی ندارد و گمانش هم به هیچ طرف نمی رود، بنا بر احتیاط واجب باید به چهار طرف نماز بخواند و اگر برای چهار نماز وقت ندارد، به هر اندازه ای که وقت دارد نماز را تکرار کند.

احرام حجّ از همه جای مکّه کنونی جایز است؛ ولی احتیاط آن است که از محدوده مکّه قدیم بیرون نباشد و افضل آن است که در مسجدالحرام مُحرم شود.

مناط در عدم جواز خروج از مکّه در بین عمره و حجّ، مکّه فعلی است. بنابراین هر نقطه ای که فعلاً جزء مکّه محسوب می شود رفتن به آن جایز است هر چند از سابق، خارج از مکّه بوده باشد.