اگر مأموم در نماز صبح و رکعت اوّل و دوم نماز مغرب و عشا، حمد و سوره امام جماعت را بشنود، هر چند کلمات آن را تشخیص ندهد، نباید حمد و سوره را بخواند و نیز در صورتی که بعضی از کلمات حمد و سوره امام را بشنود، بنا بر احتیاط واجب نباید آن را بخواند ولی اگر صدای امام را نمی شنود، مستحب است حمد و سوره را آهسته بخواند و چنانچه سهواً بلند خواند، اشکال ندارد.

در فرض سؤال اگر آن سفره را بر نداشته باشید تا این که فاسد شده و قیمتی نداشته باشد، تکلیفی ندارید.

اگر توافقی در میان نبوده است، مالک تریلر، بیش از مقدار اجرت المثل را استحقاق ندارد.

مستحب است امام جماعت حال مأمومی را که از دیگران ضعیف‌تر است، رعایت کند و عجله نکند تا افراد ضعیف به او برسند. و نیز مستحب است قنوت و رکوع و سجود را طول ندهد؛ مگر این که بداند همه کسانی که به او اقتدا کرده‌اند، تمایل به طولانی کردن نماز دارند.

ج1) مستحب است نمازگزار اگر مرد است بین پاها را از سه انگشت باز تا یک وجب فاصله دهد و اگر زن است، پاها را به هم بچسباند.
ج2) در هر صورت نماز صحیح است.

گوش دادن واجب نیست.

ج1و2) مصارف نذر مزبور در فرض سؤال، تابع کیفیت قصد نذر کننده است. اگر قصد او این بوده که منافع زمین برای حضرت ابوالفضل (علیه السلام) استفاده شود، می توانید محصول زمین را بفروشید یا زمین را اجاره بدهید و پول فروش محصول یا اجاره بهای آن را در راه خیر مصرف کنید و ثواب آن را به حضرت ابوالفضل اهدا نمایید و احوط آن است که پول مذکور را برای کمک به زوّار و خدّام حرم آن حضرت و اقامه ی مجلس عزای آن حضرت مصرف کنید.

به طور کلی چنانچه لیزر کردن موهای صورت به نحوی باشد که بر آن عنوان تراشیدن ریش صدق کند، بنا بر احتیاط حرام است؛ ولی لیزر کردن مقداری از آن که عنوان مزبور بر آن صدق نمی کند و موی گونه‌ها و گردن، اشکال ندارد.

ج1) در فرض سؤال شخص "ب" برئ الذمه شده است.
ج2) در خصوص اموال اشخاص حقیقی باید با آنها مصالحه کند و در خصوص اموال بیت المال باید طبق قانون عمل کند به نحوی که یقین پیدا کند بریء الذمه شده است.
در هر دو فرض فوق، شخص "ب" می تواند آن را از شخص "الف" بگیرد.

ج1) تصرف در مال مشترک، بدون رضایت همه شرکاء، حرام است و تا مال تقسیم نشود حق دارد اجازه ندهد.
ج2) تصرف محسوب نمی شود.

زنی که به عقد تمتع در آمده، مهر را با عقد مالک می‌شود؛ ولی استقرار تام آن، بستگی به دخول و وفای زن به تمکین در تمام مدت دارد. لذا اگر مرد مدت را نبخشد و زن هم وفای به آن مدت نکند، مرد می‌تواند مهر او را به نسبت آن قرار بدهد. اگر نصف است نصف و اگر ثلث است ثلث، و به همین منوال؛ به غیر از ایام حیض، پس برای ایام حیض، چیزی از مهر کم نمی‌شود و اگر هیچگونه تمکینی در طول مدت نکند، زن مستحق چیزی نیست و اگر هم مرد پرداخت کرده، می‌تواند مطالبه کند.

پیرمرد و پیرزنی که گرفتن روزه برایشان مشقت دارد، گرفتن روزه بر آنان واجب نیست و باید برای هر روز یک مد طعام (مانند گندم، جو، برنج) به فقیر فدیه بدهند و اگر اصلاً توانایی روزه گرفتن ندارند، بنا بر احتیاط باید فدیه بدهند و در هر دو صورت چنانچه پس از ماه رمضان بتوانند روزه بگیرند، بنا بر احتیاط مستحب قضای روزه ها را بگیرند.

صِرف رنگی شدن آب، باعث مضاف شدن آن نمی‌شود؛ بلکه اگر به گونه‌ای شود که به آن آب گفته نشود، مضاف است.

در فرض سؤال، استفاده از میوه، اشکال ندارد، ولی ضامن آب مصرفی می‌باشد و باید قیمت آن را طبق قوانین و مقررات ادارۀ آب، پرداخت کند.

فتوا است.