الف. نمازهای واجب، شش قسم است:
اول: نماز یومیه. (ظهر و عصر هر کدام چهار رکعت، مغرب سه رکعت، عشا چهار رکعت، صبح دو رکعت)
دوم: نماز آیات.
سوم: نماز میت.
چهارم: نماز طواف واجب خانه کعبه.
پنجم: نماز قضای پدر و بنا بر احتیاط مادر که بر پسر بزرگتر واجب است.
ششم: نمازی که به واسطه اجاره و نذر و قسم و عهد واجب می‌شود.
ب. نمازهای مستحبی زیاد است و آن‌ها را نافله گویند. و بین نمازهای مستحبی، به خواندن نافله‌های شبانه روز، بیشتر سفارش شده، و آن‌ها در غیر روز جمعه، سی و چهار رکعت‌اند:
که هشت رکعت آن نافله ظهر
و هشت رکعت نافله عصر
و چهار رکعت نافله مغرب
و دو رکعت نافله عشا
و یازده رکعت نافله شب
و دو رکعت نافله صبح می باشد.
و چون دو رکعت نافله عشا را بنا بر احتیاط واجب باید نشسته خواند، یک رکعت حساب می‌شود.
ولی در روز جمعه بر شانزده رکعت نافله ظهر و عصر، چهار رکعت اضافه می‌شود.
از یازده رکعت نافله شب، هشت رکعت آن باید به نیت نافله شب، و دو رکعت آن به نیت نماز شفع، و یک رکعت آن به نیت نماز وتر خوانده شود. و دستور کامل نافله شب در کتاب‌های دعا گفته شده است.

به طور کلی شرط است بعد از تمام شدن ذبح، حرکتی از حیوان صادر شود، تا دلالت کند که ذبح بر زنده واقع شده است؛ ولو این که حرکت مختصری باشد؛ مثل این که چشمش را حرکت دهد یا گوشش و یا دُمش را تکان دهد یا پایش را به زمین بزند، و اگر حرکتی ندارد، چنانچه به مقدار متعارف خون خارج شود، کافی است.

اگر فقیر شیعه باشد، اشکال ندارد.

اگر بعد از شستن خون و تطهیر لب، غسل کرده اید به خونی که بعداً پیدا شده و شک دارید که در حین شستن عضو خون آمده یا نه، اعتنا نکنید و در فرض سؤال، غسل صحیح است.

اگر شرائط امام جماعت را داشته باشد، اشکال ندارد.

بدهیِ وام از ما ترَک متوفی (ارثی که به جا گذاشته) باید پرداخت شود؛ مگر این که شرط کرده باشد بدهی آن را موهوب له بپردازد.

انسان به صرف رفتن به اندازۀ حد ترخص* حکم مسافر را پیدا نمی‌کند و برای افطار روزه کافی نیست؛ بلکه باید از شب قبل، قصد مسافرت به مقدار حداقل بیست و نیم کیلومتر قبل از اذان ظهر را داشته باشد که در اینصورت می تواند بعد از حد ترخص روزه را افطار نماید. ولی اگر در روز قصد سفر کرده است، بنابر احتیاط واجب باید روزه بگیرد و پس از ماه رمضان هم آن را قضا کند.

ملاک فطریه سه کیلو گندم یا برنج است و قیمت آن‎ها را طبق کشوری که در شب عید، آن جا هست و می‌خواهد از مال خود جدا کند، محاسبه نماید.

به پول و همچنین به کامیون و اتوبوس، زکات تعلق نمی‎گیرد، ولی با وجود شرائط، متعلق خمس می‌باشند.

روزه در فرض مذکور صحیح است.

جنین، فطریه ندارد.

اگر فقیر شیعه باشد، می‎توان فطریه را به او داد و همچنین اگر بدهکاری است که قادر بر ادای بدهی نیست و بدهی او بابت استفاده در معصیت نبوده است، می‎توان برای ادای بدهی او از فطریه استفاده کرد. ولی در هر دو صورت، بنابر احتیاط واجب، شارب الخمر و یا متجاهر به مانند چنین گناه بزرگی نباشد.

اگر چه بنا بر احتیاط، نباید زکات را از شهر بیرون ببرید اما اگر بیرون برده اید، باطل کنندۀ زکات فطره نیست و زکات‎های قبلی که مورد زکات به مصرف رسانده اید، صحیح است.

ج1) اگر همه آن‎ها عرفاً نان‎خور پدر و مادرشان هستند، فطریه بر عهده والدین‎شان است.
ج2) اگر عرفاً به صورت مستقل نان‎خور فرد خاصی هستند، باید فطریه هر کدام از خانواده‎ها توسط سرپرست آن‎ها مستقلاً پرداخت گردد و الا اگر دو یا چند نفر سرپرست محسوب می شوند باید هر کدام به نسبت، سهم خود، فطریه عیال خود را بپردازند؛ البته وکیل کردن دیگری جهت پرداخت فطریه از طرف سرپرست مانعی ندارد.

در وضو محل مسح باید خشک باشد یا بقدری تر نباشد که رطوبت کف دست به آن اثر نکند.