به طور کلی اگر در ماه رمضان، غسل جنابت را فراموش کند و با حالت جنابت صبح کند، روزه آن روز صحیح است ولی اگر این فراموشی چند روز طول بکشد باید روزه‌های ایام فراموشی را قضا کند البته نمازها در هر حال باطل است.

ج1) سرمۀ داخل چشم برای وضو و غسل اشکال ندارد؛ ولی اگر روی مژه یا ابرو باشد، چنانچه جِرمی داشته که مانع رسیدن آب به محل وضو و غسل _ از جمله مژه و ابرو _گردد، وضو و غسل با آن صحیح نیست و باید برطرف گردد و وضو و غسل هایی که یقین به وجود این مانع دارد نیز صحیح نبوده و باید نمازهایی که با این وضو و غسل خوانده، قضای آن ها را به جا آورد؛ ولی روزه های ماه رمضان با فرض این که معتقد به صحّت غسل بوده، محکوم به صحّت است.
ج2) در فرض سؤال، فقط آن مقدار از نمازها که یقین دارد با وضو و غسلِ باطل خوانده، باید قضای آن ها را به جا آورد و نسبت به بیشتر از آن تکلیفی ندارد.

اشکال ندارد ولی بوییدن گیاهان خوشبو کراهت دارد.

اگر به قصد نسبت دادنِ عین عبارت، به معصومین علیهم السلام باشد، و یقین داشته باشد که عین آن از معصوم صادر نشده، جایز نیست و روزه را هم بنا بر احتیاط واجب باطل می‎کند.

فی نفسه اشکال ندارد.

در فرض سؤال اگر سخنی را با اعتقاد به اینکه راست است به ائمه نسبت داده اید، روزه باطل نمی شود.

ج1) سفرهایی که برای خرید ماشین می‌رود، حکم سفر شخصی را دارد و نمازش شکسته است و روزه‌اش صحیح نیست.
ج2) پس از خرید ماشین، با شروع اولین سفر شغلی، نمازش تمام و روزه‌اش صحیح است؛ البته اگر سفرهای شغلی او ادامه شغل و سفرهای شغلی قبلی محسوب می شود، در صورتی که ده روز در یک مکان، توقف داشته، در اولین سفر شغلی بعد از ده روز، نمازش شکسته است و روزه‌اش صحیح نیست و از سفر دوم به بعد نمازش تمام است.

ج1) به طور کلی امر ثواب و پاداش به دست خداوند متعال می باشد؛ و دلیلی بر اولویت اهدای ثواب و یا نیابت اعمال از طرف اموات ثابت نیست.
ج2) اشکال ندارد.

ج1-3) اشکال ندارد؛ ولی خواندن خصوص آیات سجدۀ سوره‌هایی که سجدۀ واجب دارند، بر حائض حرام است و خواندن سایر آیات قرآن اشکال ندارد؛ هر چند مکروه است و مستحب است زن حائض در وقت نماز، خود را از خون پاک نماید و پنبه و دستمال را عوض کند و وضو بگیرد و اگر نمی تواند وضو بگیرد تیمم نماید و در جای نماز رو به قبله بنشیند و مشغول ذکر و دعا و صلوات شود.

اگر مالکان آنها را می شناسید باید مبلغ اینترنت استفاده شده را ولو به صورت غیر مستقیم به آنها برسانید و یا اینکه رضایت آنها را بدست آورید و پرداخت صدقه از طرف آنها کفایت نمی کند؛ ضمناً اگر تصرف مزبور از روی علم و عمد صورت گرفته، معصیت بوده و توبه از آن لازم است.

اگر مستطیع هستید، در صحت حَجّ شخص مستطیع، اذن والدین شرط نیست و سفر هم سفر معصیت محسوب نمی‎شود. اما اگر مستطیع نیستید اگرچه اطاعت از والدین در این گونه موارد واجب نیست؛ ولی اذیت نمودن آن ها با کارهایی همچون اظهار انزجار و راندن و طرد کردن آن ها هم جایز نیست.
در ضمن توجه داشته باشید، کسی که برای خدمت در راه حج، در برابر اجرتی که با آن مستطیع می‎شود، اجیر شود، بعد از پذیرش اجاره، حج بر او واجب می شود به شرط آن که انجام مناسک حج، مزاحم با خدماتی که برای آن اجیر شده، نباشد وگر نه با چنین اجرتی مستطیع نمی‌شود. همچنین قبول کار در ازای اجرت، بر او واجب نیست.

ج1-3) اگر مشتری می داند و با رضایت طرفین معامله انجام می شود، اشکال ندارد؛ در غیر این صورت جایز نیست.

بله، صحیح است.

قطع رحم با کسانی که از محارم نَسَبی می باشند، ولو در فرض سؤال جایز نیست؛ ضمن اینکه صله رحم متوقف بر مراوده و رفت و آمد نیست و با احوالپرسی و پیغام فرستادن از طریق تلفن یا نامه هم محقق می شود. در هر صورت واجب است از اعمال خلاف شرع ایشان اظهار تنفّر کنید و به هر روش برادرانه ای که مفید و مؤثر می دانید، موعظه کنید

در فرض سؤال به احتیاط واجب، برای هر بار استمناء، باید علاوه بر قضای روزه، یک کفاره عمدی بپردازد، که کفاره آن عبارت است از شصت روز روزه (که سی و یک روز آن باید پی در پی باشد)، یا اطعام (سیر کردن) شصت فقیر یا دادن 750 گرم نان یا برنج و سایر مواد غذایی به هر کدام از ایشان.