در فرض سؤال، عده واجب نیست.

در فرض سؤال، اگر زکات در روستا جدا می شود و در روستا مستحق وجود دارد، گرچه می توانید زکات را به شهر ببرید ولی مخارج بردن به شهر بر عهده خودتان است و اگر زکات تلف شود، ضامن هستید؛ مگر آن که با اجازه حاکم شرع برده باشید.

دست راست را از آرنج، زیر شیر بگیرید و به طرف پایین بشویید و دست کشیدن لازم ندارد.

اگر در حال سجدۀ اول یا بعد از آن و پیش از وارد شدن در سجدۀ دوم یادش بیاید که رکوع نکرده است، باید برخیزد و پس از ایستادن، رکوع کند و پس از آن، دو سجده را به جا آورد و نماز را تمام کند و بعد از نماز، بنابر احتیاط مستحب، دو سجدۀ سهو برای سجدۀ زیادی انجام دهد.

در نماز واجب، خواندن سوره‌های سجده جایز نیست و اگر عمداً و یا سهواً یکی از آن سوره‌ها را بخواند، تا به آیۀ سجده برسد، باید بنا بر احتیاط واجب سجدۀ تلاوت را به جا آورد و برخیزد و اگر سوره تمام نشده، آن را تمام کند و نماز را به آخر برساند و سپس نماز را اعاده کند. و اگر قبل از رسیدن به آیۀ سجده ملتفت شد، احتیاط واجب آن است که سوره را رها کند و سوره‌ دیگری بخواند و نماز را تمام کند و سپس نماز را اعاده نماید.

اگر به مقداری کم است که در غذا مستهلک می‌شود، اشکال ندارد و إلّا جایز نیست.

در فرض مذکور گرداندن انگشتر، ضرری به صحت نماز نمی‌زند؛ لذا تذکر دادن، واجب نیست.

باز و بسته کردن شیر آب، قبل از پایان شستن دست چپ، اشکال ندارد؛ ولی پس از آن که وضو کامل شد و از شستن دست چپ فارغ شدید، اگر دست را به چیز مرطوب (مثل شیر آب) بگذارید و آب خارج از وضو با آب وضو مخلوط شود، نباید مسح سر و پا را با آن آب خارجی و یا با آب مختلط، انجام دهید. نسبت به وضوهای گذشته نیز، اگر اطمینان نباشد که تری روی شیر به حدی بوده که با آب کف دست مخلوط شده باشد، وضوهای سابق، صحیح است.

مقدار فدیه عبارت است از 750 گرم گندم، آرد، نان، برنج یا سایر مواد غذایی که باید به فقیر داده شود و صرف سیر کردن فقیر کافی نیست.

در فرض سؤال تا اطمینان به انجام عمل توسط اجیر پیدا نکنید، ذمۀ شما (اگر پسر بزرگ هستید) فارغ نشده است.

در فرض مذکور گناهی مرتکب نشده اید و کفاره ندارد.

استمناء (خود ارضایی) حرام است و اگر منجر به خروج منی شود، موجب غسل جنابت هم می شود.
ممکن است ترک گناه در اول کار، مقداری مشکل به نظر برسد؛ اما انسان باید عواقب خطرناک دنیوی و اخروی آن را مد نظر داشته باشد و بداند که با کار مذکور، علاوه بر ضررهای جسمی، خودش را در دنیا و آخرت به هلاکت و بدبختی خواهد انداخت.
لذا با عزم و اراده ‎ای جدّی و با توکّل بر خداوند متعال و استعانت از درگاه رحمت او، این گناه را ترک کرده و از دیدن و شنیدن صحنه ها و مطالب مفسده انگیز و معاشرت با دوستان ناباب، خودداری کند.
مداومت در خواندن قرآن، شرکت در مجالس وعظ و خطابه، توسل به اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام)، تلاش و جدّیت در تحصیل و کسب علوم و معارف، ورزش مستمر، اشتغال به کار مفید و هنرهای سودمندی چون خطاطی، نقاشی، صنعت و...، غافل نبودن از یاد مرگ و روز قیامت و نیز پرهیز جدّی از این که در جایی تنها و در خلوت بودن، می تواند انسان را در این راه یاری کند. همچنین اگر چنین فردی ازدواج نکرده، سعی کند با ازدواجی ساده، کم خرج و سالم، دین و جسم خود را از آثار مخرّب فعل مذکور، حفظ کند.

گرچه لازم است شستن اعضاء از بالا به پائین باشد، اما لازم نیست ریختن آب، از بالا به پائین باشد؛ بنا بر این اگر آب را پائین بریزید و با کمک دست، شستن از بالا محقق شود، اشکالی ندارد.

استفاده از ضبط مذکور جایز نیست و اگر از یافتن صاحب آن نا امید هستید، باید ضبط یا قمیت آن را به فقیر متدین و عفیف صدقه بدهید.

اگر کاری که شخص انجام می‌دهد، طبق نظر مرجع تقلیدِ هر دو نفر، خلاف احتیاط واجب است؛ امر به معروف و نهی از منکر واجب است.