اگر ماده یاد شده تولید شده حشره باشد، مانند عسلی که توسط زنبور تولید می شود، استفاده خوراکی از آن به خودی خود اشکال ندارد. اما اگر عرفاً جزئی از بدن حشره محسوب شود، خوردن اجزاء حشرات جایز نیست؛ مگر این که در فرایند تولید دارو و امثال آن، اجزاء حشره استحاله* یا مستهلک** شود یا معالجه بیمار منحصر در استفاده از اجزاء حشره باشد. ضمناً برای تولید و عرضه عمومی، رعایت قوانین و مقررات مربوطه لازم است.
-------------------------------------------------------------
* استحاله: دگرگونی چیزی به صورتی که به حقیقت دیگری تبدیل شود، مانند چوبی که خاکستر شود یا سگی که در نمکزار به نمک تبدیل شود.
** مستهلک شدن: مخلوط شدن ماده ای با ماده دیگر به گونه ای که در نظر عرف (نه با دقت عقلی)، اجزاء ماده از بین برود، مانند شکری که در آب حل شود.

اگر جان فرزند با شیر ندادن، در خطر نباشد، شیردهی مادر واجب نیست.

پدر و جدّ پدری طفل در صورتی می توانند مال طفل را بفروشند، که برای او مفسده نداشته باشد؛ بلکه بهتر آن است که تا مصلحت نباشد نفروشند؛ اما وصی پدر و وصی جد پدری و حاکم شرع، فقط در صورتی می توانند مال طفل را بفروشند که مصلحت طفل در آن باشد.

موارد مختلف است، اگر دستورات خود را بر اساس قلمرو صلاحیت و اختیاراتی که از طرف ولی فقیه به او واگذار شده است، صادر کرده باشد، مخالفت با آن‌ جایز نیست.

مستحاضه کثیره باید یک غسل برای نماز صبح و یک غسل برای نماز ظهر و عصر و یک غسل برای نماز مغرب و عشاء انجام دهد؛ بنا بر این اکتفا به یک غسل ولو در فرض سؤال جایز نیست.

دختر زنِ مدخوله، مَحرم است و به هیچ وجه نمی‌توان با او ازدواج کرد.

با فرض تحقّق طلاق خلع یا مبارات، این نزدیکی، زنا و حرام است و طلاق پابرجاست؛ مگر آن که در زمان طلاق، زن از شوهر متنفر نبوده یا بذلی از طرف زن به مرد صورت نگرفته باشد که در این صورت این طلاق در واقع رجعی بوده و بعد از نزدیکی، زن و شوهر محسوب می شوند.

مجرّد سکوت دختر نسبت به این عیب، موجب حق فسخ برای زوج نیست؛ بله در صورتی که ضمن عقد، شرط شده که دختر سالم باشد یا ضمن عقد، دختر با قید سالم بودن توصیف شده یا عقد مبنی بر آن وصف، خوانده شده، زوج حق فسخ دارد.

اگر منع قانونی داشته و یا باعث تخریب آن شود، جایز نیست.

أولی آن است که تلقین هم به عربی و هم به زبانی که میت سخن می گفته -غیر عربی- خوانده شود.

در فرض مذکور خواهر رضاعی مفعول نیز بر فاعل، حرام ابد می‌شود.

در صورت شک به نجاست چایی، استفاده از آن به نحو خوردن یا خوراندن به دیگران اشکالی ندارد.

اگر از جمله ابزارهایی است که جهت انجام کار، در اختیار او قرار گرفته، در صورتی که در حین کار بوده و افراط و تفریط نکرده و شرطی هم بر ضمان نشده باشد، ضامن نیست. اما اگر مسئولیت تعمیر آن ابزار را داشته است، ضامن است هرچند بدون افراط و تفریط بوده باشد مگر آن که طبیعت کار اقتضای این خسارت را داشته است.

اگر می داند هنگام وضو بر روی اعضای وضو نجاست بوده، نمازهایی را که با چنین وضویی خوانده باطل است و قضا دارد.

وکالت مرتد از مسلمان، در مواردی که وکالت کافر صحیح است، به خودی خود اشکال ندارد.