اگر زن نداند استحاضه او چه قسم است، موقعی که می خواهد نماز بخواند، بنابر احتیاط واجب مقداری پنبه داخل فرج نماید و کمی صبر کند و بیرون آورد و بعد از آن که فهمید استحاضه او کدام یک از آن سه قسم است کارهایی را که برای آن قسم دستور داده شده انجام دهد، ولی اگر بداند تا وقتی که می خواهد نماز بخواند استحاضه او تغییر نمی کند، پیش از داخل شدن وقت هم می تواند خود را وارسی نماید.

کفاره تأخیر در فرض جهل به وجوب قضا، قبل از ماه رمضان آینده، ساقط نمی‎شود.

ج1) طبق فرض، مادر متوفی، می تواند نسبت به سهم خود، آن معامله فضولی را اجازه کند؛ لکن مشتری خیار تبعّض (اختیار فسخ معامله که ناشی از تبعیض و تجزیه در مورد معامله است) دارد.
ج2) در فرض استیعاب دَین، ورثه نسبت به اجازه یا رد، حقی ندارند و فرقی بین تقدّم و تأخّر دَین بر عقد فضولی نیست.

به طور کلی مسح سر و پاها باید با رطوبتی که از آب وضو در دست ها مانده است، کشیده شود و اگر رطوبتی باقی نمانده باید از ریش یا ابرو رطوبت گرفته و مسح نمود؛ در هر حال از این به بعد، مراعات کنید و نسبت به گذشته تکلیفی ندارید.

اگر از ابتدای عقد اعتقاد به خدا نداشته، عقد از اول باطل بوده است؛ ولی اگر بعد از عقد، منکر خدا شده باشد عقد منفسخ است. (اگر مرتد ملّی باشد و بعد از دخول مرتد شده باشد، زن باید عدّه نگه دارد و در صورتی که در زمان عدّه به اسلام بازنگردد، کشف می شود که از زمان ارتداد عقد منفسخ شده است.)

معتکف می تواند روزه اعتکاف را به نیابت از طرف کسی که از دنیا رفته انجام دهد؛ اما از طرف شخص زنده، روزۀ واجب استیجاری نمی تواند بگیرد؛ ولی گرفتن روزۀ مستحبی در اعتکاف و اهدای ثواب آن به زنده اشکالی ندارد.

ج1) اگر اعتکاف چهار روزه را با صیغه مخصوص، نذر کرده باشد، باید طبق نذر خود عمل کند.
ج2) اعتکاف در فرض سؤال، مانعی ندارد؛ هر چند مقدار زیادتر، یک روز، یا نصف روز، یا یک شب و یا نصف شب باشد.

مانعی ندارد.

به طور کلی در نیّت، قصد قربت، کفایت می‌کند و قصد وجوب یا استحباب، لازم نیست. بنا بر این در فرض مذکور اگر به قصد وظیفه فعلیّه و یا قربت مطلقه، انجام داده باشد، صحیح است.

اگر با آب قلیل، میت را غسل می دهند، ترشحات آن که از بدن میت به اطراف می رسد، نجس است و باید تطهیر شود.

ج1و2) کفن میت اگر لباسهای احرامش باشد مستحب است ولی باید مقدار واجب کفن را دارا باشد و از جمله سرتاسری که تمام بدن را بپوشاند. البته اگر دوخته باشد کراهت دارد.

در فرض سؤال گرفتن درصد مذکور اگر به معنای مهلت دادن و اضافه گرفتن باشد، حرام است ولی اگر در قبال تخلف از تعهد پرداخت به موقع باشد، اشکال ندارد و لازم الاجرا است.

اگر در عقد تدلیس صورت گرفته یا شرط بکارت شده یا دختر توصیف به باکره بودن شده یا حتی عقد مبنی بر اشتراط یا توصیف قبلی بوده، شوهر حق فسخ دارد. بنا بر این اگر زن و شوهر نزدیکی نداشته‌اند یا در صورت نزدیکی، چنانچه خود زن، موجب تدلیس شده، زن حق مهر ندارد. اما اگر دیگری موجب تدلیس باشد، مهر را مرد می‎‌دهد و از او (مدلِّس) طلب می کند ولی اگر هیچ شرط و توصیفی در کار نبوده و تنها مرد گمان می کرده زن، باکره است، حق فسخی در کار نیست، اما می‌تواند نسبت تفاوت مهر المثل دختر باکره و غیر باکره را از مهر المسمی کسر کند؛ مثلاً اگر مهریه این خانم را ده سکه قرار داده ولی مهر المثل دختر باکره هشت سکه و مهرالمثل دختر غیر باکره شش سکه است، با توجه به این که تفاوت مهر المثل باکره و غیر باکره یک چهارم (2 سکه) است می تواند در فرض مذکور یک چهارم مهر المسمی (2/5 سکه) را کسر کرده و 7/5 سکه به عنوان مهریه بپردازد.

مکلّف، اگر در احکام دین مجتهد است به فتوای خودش عمل می کند و اگر مجتهد نیست و نمی تواند یا نمی خواهد مطابق احتیاط عمل کند، واجب است از مجتهد، تقلید نماید و بنا بر احتیاط واجب، باید در مسائلی که بین مجتهدان اختلاف نظر هست، طبق نظر مجتهد اعلم عمل کند.

باید به مرجع تقلید زنده بدهید.