اگر زمان مسافرت به صورتی باشد که عرفاً لازم است بلیط آن زودتر تهیه شود، خمس ندارد.

به طور کلی پرداخت رد مظالمی که بر انسان لازم شده و انفاقی که مطابق شأن باشد، جزو هزینه های سال محسوب شده و خمس ندارد.

کتاب هایی که تا پایان سال خمسی مورد احتیاج عرفی شما باشد، مشمول خمس نیست و مازاد بر آن را که از درآمدتان خریده اید، سر سال خمسی، مشمول خمس است.

تا زمانی که مغازه و یا زمین را نفروخته، افزایش قیمت آن خمس ندارد و هر گاه آن را فروخت، افزایش قیمت آن پس از کسر مقدار تورم، جزء درآمد سال فروش است و چنانچه تا حدود یک هفته بعد از سال خمسی، صرف زندگی نشود و باقی بماند، باید خمس آن را بپردازد.

اقساط وامی که برای پرداخت خمس سال گذشته هزینه شده است، از مؤونه محسوب نمی شود و اگر از درآمد پرداخت شده، باید خمس آن پرداخت شود.

در صورتی که خرید و نگهداری و استفاده از آنها خارج از شأن نباشد و به قصد تجارت، خریداری و نگهداری نشده باشد، خمس ندارد.

اگر تا حدود یک هفته بعد از سال خمسی مصرف نشود، خمس دارد.

اگر با حقوق یاد شده تا حدود یک هفته بعد از سال خمسی این بدهی را بپردازید، خمس ندارد در غیر این صورت متعلق خمس است؛ البته اگر بدهی بابت وامی است که برای مخارج زندگی گرفته اید و زمانی آن را خرج کرده اید که اولین درآمد سال جدید به حساب شما واریز شده بوده، این پول جایگزین همان پول خرج شده می شود و خمس ندارد.

در فرض سؤال، وقف در وجوه برّ مصرف می‌شود و احتیاط آن است که آن را - با نظر متولی شرعی - در مصلحت دیگری از جنس همان مصلحت وقف و در همان محل، مصرف نمایند و در صورت متعذر بودن آن، الاقرب فالاقرب به آن مصلحت، رعایت شود.

اگر به اعضای روح‌دار حیوانی که خون جهنده دارد، همراه با رطوبت مسریه، دست بزنید، دست نجس می شود و در غیر این صورت، باعث نجاست نیست.

مکلف اگر در احکام دین مجتهد نباشد، باید از کسی که مجتهد است تقلید کند یا به احتیاط رفتار نماید؛ البته از آن جایی که عمل به احتیاط مستلزم شناسایی موارد و چگونگی احتیاط و صرف وقت بیشتر است، بهتر آن است که مکلف در احکام دین از مجتهد جامع الشرائط تقلید کند. بنا بر این تقلید بر کسی واجب است که واجد سه شرط باشد:
1. مکلف باشد.
2. مجتهد نباشد.
3. نخواهد به احتیاط عمل کند.

در تقلید ابتدایی، احتیاط در تقلید از مجتهد زنده و اعلم نباید ترک شود.

به طور کلی بعد از گفتن «بسم الله الرحمن الرحیم» می‌توانید سوره را معین کرده یا به سوره دیگری عدول کنید.

سزاوار است به صورت اخفات (آهسته) گفته شود.

مستحب است در حال قیام، دست‌ها را روی ران‌ها بگذارید.