در فرض سؤال، وقف در وجوه برّ مصرف می‌شود و احتیاط آن است که آن را - با نظر متولی شرعی - در مصلحت دیگری از جنس همان مصلحت وقف و در همان محل، مصرف نمایند و در صورت متعذر بودن آن، الاقرب فالاقرب به آن مصلحت، رعایت شود.

اگر به اعضای روح‌دار حیوانی که خون جهنده دارد، همراه با رطوبت مسریه، دست بزنید، دست نجس می شود و در غیر این صورت، باعث نجاست نیست.

مکلف اگر در احکام دین مجتهد نباشد، باید از کسی که مجتهد است تقلید کند یا به احتیاط رفتار نماید؛ البته از آن جایی که عمل به احتیاط مستلزم شناسایی موارد و چگونگی احتیاط و صرف وقت بیشتر است، بهتر آن است که مکلف در احکام دین از مجتهد جامع الشرائط تقلید کند. بنا بر این تقلید بر کسی واجب است که واجد سه شرط باشد:
1. مکلف باشد.
2. مجتهد نباشد.
3. نخواهد به احتیاط عمل کند.

در تقلید ابتدایی، احتیاط در تقلید از مجتهد زنده و اعلم نباید ترک شود.

به طور کلی بعد از گفتن «بسم الله الرحمن الرحیم» می‌توانید سوره را معین کرده یا به سوره دیگری عدول کنید.

سزاوار است به صورت اخفات (آهسته) گفته شود.

مستحب است در حال قیام، دست‌ها را روی ران‌ها بگذارید.

باید نماز را قضا نماید.

اگر فراموش کنید و پیش از آن که به اندازه رکوع خم شوید و یادتان بیاید، مستحب است بایستید و قنوت را بخوانید و اگر در رکوع یادتان بیاید مستحب است بعد از رکوع، قضا کنید و اگر در سجده یادتان بیاید مستحب است بعد از سلام نماز قضا نمایید.

ج1) اگر کسی در اماکن تخییر بخواهد نماز را به صورت تمام بخواند، می‌تواند نوافل یومیه را نیز بخواند.
ج2) خواندن نافله‌های ظهر و عصر در سفری که نماز در آن قصر است (هر چند با قصد رجاء) جایز نیست ولی انجام نافله عشا (وتیره) در سفر با قصد رجاء و به امید ثواب اشکال ندارد، نافله شب و نافله صبح و مغرب و سایر نمازهای مستحبی از مسافر ساقط نیست.

بنا بر احتیاط واجب باید نمازگزاران به خطبه‌های امام (به تمام خطبه) گوش دهند و ساکت باشند و از حرف زدن بپرهیزند.

اگر انسان فراموش کند که مسافر باید نمازش را قصر بخواند یا فراموش کند که در سفر است و نمازش را تمام بخواند، چنانچه داخل وقت یادش بیاید، باید نماز را اعاده کند و اگر اعاده نکند، قضای آن واجب است؛ ولی اگر بعد از وقت متوجه شود، نمازش قضا ندارد.

در موقع ذبح یا نحر، باید جلوی بدن حیوان رو به قبله باشد و کسی که می‌داند باید رو به قبله سر ببرد، اگر عمداً حیوان را رو به قبله نکند، حیوان حرام می‌شود ولی اگر فراموش کند، یا مسئله را نداند، یا قبله را اشتباه کند، یا نداند قبله کدام طرف است، یا نتواند حیوان را رو به قبله کند، و در شرایط اضطرار این شرط ساقط می شود.

در فرض سؤال جبران هزینه درمانی که مادر پرداخت کرده است بر پدر واجب نیست؛ البته اگر پدر غایب باشد یا با این که تمکن دارد از پرداخت نفقه خودداری کرده و کسی که نفقه به او داده می شود شکایت پیش حاکم شرع ببرد و حاکم او را امر به استقراض بر عهده پدر نموده و او هم بر عهده پدر استقراض نماید، ذمه پدر مشغول به آن می‌شود و بر او واجب است که آن را بپردازد.

اگر ندانید که بدن یا لباستان نجس است و بعد از نماز بفهمید، نماز صحیح است؛ ولی اگر قبلاً نجاست آن را می‌دانسته و فراموش کرده اید، نماز خوانده شده، باطل است.